05 Grudzień, 2016

  • Instagram
41.KRT-TEATR BAGATELA – „PŁOMIEŃ ŻĄDZY”

41.KRT-TEATR BAGATELA – „PŁOMIEŃ ŻĄDZY”


41.Krakowskie Reminiscencje Teatralne – „Kraina Szczęścia

nowytb

TEATR BAGATELA – „PŁOMIEŃ ŻĄDZY”

41-krt-teatr-bagatela-plomien-zadzy-fot-7-piotr-kubic

spektakl teatralny

Nieważne, czy tego chcemy, czy nie, jego sztuki otwierają okna naszych dusz” – napisał w londyńskim „Guardianie” recenzent podsumowujący pisarstwo Hanocha Levina, izraelskiego dramaturga i reżysera.

Levin – czuły i krytyczny, liryk i rewolucjonista – w wygodnej formie teatralnej groteski opisuje małą zamkniętą społeczność miasteczka o swojsko brzmiącej nazwie Flaczki. We Flaczkach mieszka Jakiś, który przedstawia się w ten sposób: „Jestem nieszczęśliwy. Nie mam kobiety – bo od stóp do głów jestem brzydki – i nie mam pieniędzy, które zakryłyby moją brzydotę”. Czy Jakisiowi uda się znaleźć odpowiednią partnerkę, widzowie dowiedzą się śledząc losy prowincjonalnych mieszkańców Flaczek i Palaczynek.

Opowieść o Jakisiu i Pupcze na scenę przenosi Małgorzata Bogajewska, nagrodzona m.in. podczas Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej za reżyserię „Taty” Artura Pałygi zrealizowanego w Teatrze Bagatela.

O przygotowanym przez siebie spektaklu reżyserka mówi między innymi tak: „To historia dwójki brzydkich ludzi spotykających się w momencie, kiedy bardzo by chcieli być z kimś, kogo mogliby kochać. To opowieść o życiowych dysproporcjach; o tym, co nas spotyka w życiu i z czym musimy się mierzyć, a naszymi marzeniami. Płomień żądzy opowiada także o wyobrażeniu tzw. <<lepszego życia>>, które budujemy na podstawie filmów, reklam, pięknych zdjęć. W tych wyobrażeniach nie ma brzydoty, choroby, cierpienia. Obraz i zarazem potrzeba <<wielkiego świata>> nie są jednak wykreowane przez nas samych. Są narzucane przez massmedia”.

Sztuka Levina zabiera widzów w podróż w poszukiwaniu miłości i romantyzmu w absurdalnym świecie odartym z patosu, w którym w godzinę śmierci myśli się o <<puszczaniu wiatrów>> – opowiada tłumaczka, Elżbieta Sidi. – „Levin funduje publiczności gorzkie i cyniczne spojrzenie na instytucję małżeństwa, seks, miłość i samo życie („Nie urodziliśmy się dla przyjemności. Urodziliśmy się, żeby kończyć i odchodzić!”). Jakiś i Pupcze to nie tylko czarna komedia perypetii matrymonialnych, której obiektami są antybohaterzy: impotent i brzydula, ale i dramat przemijania oraz okrutnej konfrontacji marzenia z rzeczywistością ponad ludzką wytrzymałość”.

41-krt-teatr-bagatela-plomien-zadzy-fot-8-piotr-kubic

TWÓRCY:

autor: Hanoch Levin / tłumaczenie: Ela Sidi

reżyseria: Małgorzata Bogajewska

obsada: Wojciech Leonowicz, Piotr Różański, Małgorzata Piskorz, Ewelina Starejki, Krzysztof Bochenek, Ewa Mitoń, Michał Kościuk, Marek Kałużyński, Adam Szarek, Kamila Klimczak

scenografia i kostiumy: Anna Chadaj, muzyka: Bartłomiej Woźniak, choreografia: Jacek Wazelin, reżyseria świateł: Marek Oleniacz i Małgorzata Bogajewska, asystent reżysera/inspicjent/sufler: Joanna Jaworska

produkcja: Teatr Bagatela (Kraków)

DATA PREMIERY: 01.10.2015.

CZAS TRWANIA: 140 min.

41-krt-teatr-bagatela-plomien-zadzy-fot-1-piotr-kubic

LINKI:

http://www.bagatela.pl/Spektakle/Wszystkie/3895-P%C5%82omie%C5%84_%C5%BC%C4%85dzy.html

https://www.youtube.com/watch?v=WyhxjwjyQXw

https://www.youtube.com/watch?v=Dv1p-O_WP78

DATA: 09.10.2016, 19:30

MIEJSCE: Teatr Bagatela, ul. Józefa Sarego 7

Baner w newsie 851×315
Baner w newsie 851×315

Autor:

Ekonomistka z artystyczną duszą. Miłośniczka koncertów na żywo. Otwarta na wszelkie gatunki muzyczne i nowe brzmienia, jednak najbliższa sercu jest szeroko pojęta muzyka alternatywna i progresywna. Ponadto w duszy gra jej synth-pop oraz muzyczne lata 80-te i 90-te. Zakochana po uszy w Depeche Mode. Od muzyki oczekuje jednego - oddziaływania na emocje. W wolnych chwilach lubi haftować, a jak tylko ma możliwość wybiera się na spacery z aparatem i słuchawkami na uszach.

Ostatnie