# Recenzja: INSTYTUT – MINIMA

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenezja-instytut-minima/
- Opublikowano: 2016-10-19T18:47:04+02:00
- Autor: Ver Tigo

⌊album_cover⌉⌊album_cover⌉Na polskiej scenie muzycznej miesięcznie wydawanych jest
kilkanaście albumów, oraz te mniejsze, krótko grające, tzw. EP’ki.

Przy tych drugich mamy materiał, w którym zespół prezentuje sam siebie, aby móc 
nakreślić z czym mamy do czynienia, oraz czego możemy się spodziewać po albumie 
długo grającym.

Takich prezentacji muzycznych mamy sporo: są takie nad którymi ciężko coś z siebie
wydusić, ale też i takie, które zachwycają.

Dziś zajmiemy się taką, która nie zachwyca, ale nie można przy niej przejść obojętnie.

  |

  |

„Minima Instytutu, to jeden z najbardziej nieoczekiwanych, niezależnych albumów tego roku. Śpiewane w języku polskim teksty z pogranicza jawy i snu zostały połączone z minimalistyczną beatowo-rockową stylistyką. Wrocławski kwartet wydał do tej pory jedną płytę długogrającą oraz dwie EP. Dał się poznać publiczności podczas wielu koncertów i festiwali jak: KFPP OPOLE, Jarocin Festiwal, FAMA.”

  |

  |

Tak członkowie zespołu zaprezentowali nam się tekstowo, przesyłając album do recenzji,
album, który można  pobrać całkowicie za darmo z ich strony internetowej.

Album muzycznie od samego początku trzyma dość wysoki poziom, od pierwszego utworu
zauważamy, że płyta jest przemyślana i nie została zrobiona na przysłowiowe „ umiem
grać, to coś zagram”. Dobrze skomponowane, świetnie dobrane partie muzyczne i genialne
połączenie pop-rocku- to właśnie znajdziemy na tym albumie.

Ten zachwyt niestety mija, gdy słyszymy manierę wokalisty Wojciecha Adasika. Wysoki
ton głosu z delikatną dysfunkcją wymowy, po kolejnym przesłuchaniu zaczyna włączać
się przypadłość słuchającego, która każe poprawiać wokalistę. Przykładem tutaj może
być utwór „ SZYBY”, właśnie z taką manierą, która jednym może przypaść do gustu,
a innych irytować.

Warstwa tekstowa jest natomiast mistrzowska. Nie można się do niczego przyczepić,
teksty są głębokie z cudowną metaforyką i przeniesieniami.

Przykładem wręcz genialności połączenia tekstu z muzyką jest kawałek „DIL”, w którym
słyszymy idealną popowo-rockową aranżacje z tekstem, który przyprawia o uśmiech:„
mam gdzieś w głowie zapisane najważniejsze zdanie, nieważne dokąd idziesz, tylko
kto cię prowadzi…”

Panowie z formacji „INSTYTUT” muszą jeszcze nad swoją muzyką popracować, gdyż całość
płyty nie jest idealna.

Panowie niestety bardzo zainspirowali się u kogoś, co bardzo słychać w ostatnim 
kawałku, który nosi nazwę „ SIOSTRY”. Tak, ten kawałek ma „siostrę”, którą Jacek
Jabłoński skomponował dla tego projektu:

a tutaj mamy utwór recenzowanego zespołu. Słyszycie podobieństwo?

Panowie, czas jeszcze popracować nad sobą, bo macie duży potencjał i pomysły, jesteście
świetnymi tekściarzami i muzykami.

Album towarzyszy mi od sierpnia i to głównie dzięki fantastycznym tekstom nie mogę
się z nim rozstać.

YT: [https://www.youtube.com/channel/UCZyg7DzCPPl_X8xKYqMLfBA](https://www.youtube.com/channel/UCZyg7DzCPPl_X8xKYqMLfBA)

Strona www:[ http://instytut.art.pl/](http://instytut.art.pl/)

FB: [https://www.facebook.com/InstytutBand/](https://www.facebook.com/InstytutBand/)
