# [Recenzja] Abby Jimenez w książce pt. ,,Życie jest zbyt krótkie” opowiada o tym, czym jest miłość

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-abby-jimenez-w-ksiazce-pt-zycie-jest-zbyt-krotkie-opowiada-o-tym-czym-jest-milosc/
- Opublikowano: 2021-11-24T10:11:52+01:00
- Autor: Ver Tigo

#### **Abby Jimenez**

Abby Jimenez to amerykańska powieściopisarka, autorka powieści uwielbianych przez
polskich czytelników. Jest również mówczynią motywacyjną. Zajmuje się piekarnictwem,
a w jej rodzinnym mieście, Minnesocie, znajduje się jej cukiernia _Nadia Cakes_.

Jej debiutancka powieść pt. _,,To tylko przyjaciel”_ zdobyła nagrodę _Bestseller
Empiku 2020_. 10 listopada br. odbyła się premiera jej najnowszej książki pt. _,,
Życie jest zbyt krótkie”_. Do zapoznania się z nią zachęcają bestsellerowe autorki:

> _„Słodka i przejmująca komedia romantyczna – naprawdę wspaniała historia miłosna”_
> – Beth O’Leary, autorka _„Współlokatorów”_

 

> _„Przezabawna, delikatna, afirmująca życie. Ta powieść to perełka wśród książek!”_
> – Emily Henry, autorka _„Beach Read”_

#### **Fabuła książki pt. ,,_Życie jest zbyt krótkie”_**

Na początku książki autorka umieściła dedykację:

> _,,Mojej babci, która była mistrzynią dobrego życia. Żałuję, że już Cię nie ma
> i nie możesz wziąć tej książki do ręki.”_

Książka została podzielona na rozdziały. W każdym z nich poprowadzono różną narrację–
praktycznie co rozdział zmienia się narrator, Vanessa i Adrian opowiadają ich wspólne
historie z własnego punktu widzenia. Uważam to za ciekawy zabieg, bowiem często 
w książkach brakuje mi przedstawienia perspektywy innego bohatera, a autorzy najczęściej
ograniczają się do jednej głównej postaci. Co więcej, zbliża to czytelników do bohaterów
i budzi w nich sympatię. Każdy może zdecydować, czy bliżej mu do Vanessy, czy do
Adriana. Sądzę, że udanym pomysłem jest to, że niektóre wydarzenia opowiedziano 
na dwa różne sposoby, a niektóre zostały opisane przez wyłącznie jednego z bohaterów.
Każdy z rozdziałów został zatytuowany, często na przezabawny, a zarazem trafny sposób.

Akcja rozpoczyna się od sceny, w której sfrustrowany Adrian Copeland puka do drzwi
swojej sąsiadki, Vanessy Price. O 4 w nocy. Brzmi źle? Nic bardziej mylnego! Vanessa
opiekuje się córeczką swojej uzależnionej od narkotyków siostry. Niestety jej młoda
siostrzenica, Grace, nie może przestać płakać, co nie umyka uwadze Adriana, który
z tego powodu ma problem z zaśnięciem. I tutaj pojawia się pytanie – powierzylibyście
wasze dziecko obcemu mężczyźnie o 4 w nocy? Pozostawiam do refleksji 🙂

Vanessa jest youtuberką, nagrywa relacje z podróży po całym świecie. Aczkolwiek 
nie robi tego dla zabawy bądź pieniędzy. Co do pieniędzy – owszem, są one jej celem,
lecz większości z nich nie zbiera na własny użytek. Przeznacza ja na utrzymanie 
najbliższych oraz na badania nad lekiem na ALS (stwardnienie zanikowe boczne). Jej
rodzina ma tendencję do umierania na tę chorobę, przez co nie usypia swojej czujności
i bacznie obserwuje swoje zdrowie. Vanessa często nawiązuje do _Ice Bucket Challenge_,
które miało pomóc w badaniach nad lekiem na ALS i uświadomić społeczeństwo o wadze
problemu, jaki stanowi ta choroba. Za jej życiowe motto z pewnością można uznać 
słowa: _„Żyj tak, jakby jutra miało nie być”. _Ale czy to zawsze jest możliwe? Czy
Vanessa się nie podda? Czy pokona jej największego wroga, jakim jest ALS?

Adrian przeszedł wiele złego w swoim życiu. Przeżywa bolesne i pełne niesprawiedliwości
rozstanie. Gdy Vanessa opowiada o nim na swoim kanale na YouTube, nazywa go Panem
Kaloryferem. Nic dziwnego – jest uznawany za jednego z najprzystojniejszych mężczyzn
w kamienicy. Ba! Określa się go mianem zabójczo przystojnego prawnika. Dotychczas
prowadził spokojne, przepełnione rutyną i pracą życie. Jednakże okoliczności zmuszają
go do zmian. Czy Adrian podoła temu zadaniu i jednocześnie nie zatraci w tym wszystkim
siebie?

Ich nocne spotkanie staje się początkiem… przyjaźni. Można by uznać, że rozchodzi
się tu o coś więcej, ale niestety żadne z nich nie szuka miłości. Czy będą w stanie
trzymać się ich postanowienia?

#### **_,,Życie jest zbyt krótkie”_ to kolejny typowy romans?**

Otóż nie! _,,Życie jest zbyt krótkie” _zdecydowanie wyróżnia się na tle innych romansów.
Chwyta za serce z każdą chwilą. Opowiada przepiękną historię o relacjach międzyludzkich.
Udowadnia, że miłość to nie tylko puste uczucie. Miłość buduje się na przyjaźni,
wzajemnym zaufaniu, szacunku i namiętności. Abby Jimenez uświadamia swych czytelników
o istnieniu okropnej, śmiertelnej choroby, jaką jest ALS. Pokazuje od kuchni, jak
wygląda życie z tą chorobą. I to nie tylko życie chorej osoby, a również życie osoby,
która przeżyła niejedno załamanie, wraz ze śmiercią członków jej rodziny.

Abby Jimenez w wyjątkowo humorystyczny sposób porusza ważne tematy, co nie przybija
czytelnika, a daje mu nadzieję. Poprawia samopoczucie. Tego typu powieści można 
uznać za pokrzepienie serc. Historie bohaterów zostały bardzo dobrze poprowadzone.
Autorka pozwala nam na zbliżenie się z nimi, umożliwia poznanie ich przeszłości,
dzięki czemu dowiadujemy się, dlaczego są właśnie takimi ludźmi. Tak jak już wcześniej
wspomniałam – mamy okazję poznać sposób widzenia obu stron, co daje nam możliwość
zapoznania się z tokiem rozumowania bohaterów. Z ich uczuciami, najmroczniejszymi
myślami, wątpliwościami i planami.

Gdy odkrywałam historie Vanessy i Adriana, towarzyszyły mi mieszane uczucia. Czasem
był to niepokój, niedowierzanie, a czasem wzruszenie czy zaciekawienie. Jest to 
bardzo czuła powieść, która opowiada nam o losach dwóch zupełnie obcych sobie osób.
Na naszych oczach stają się sobie bliscy. Z oddaniem poświęcają się tej relacji.

_,,Życie jest zbyt krótkie”_ opowiada przepiękną historię o tym, co najważniejsze
w życiu, o ludzkich potrzebach, zmartwieniach i trwogach. _,,Życie jest zbyt krótkie”_
przynosi nadzieję na lepsze jutro, otula czytelników swoim ciepłem i szczerością.

#### **Ciekawostki**

Na końcu książki autorka umieściła kilka interesujących informacji. Wyjaśnia, że
Vanessa jest postacią fikcyjną, ale pisząc tę książkę, inspirowała się Claire Wineland,
która tak jak Vanessa, była aktywistką i youtuberką. Cierpiała na mukowiscydozę.
Odeszła ze świata w roku 2018 w wieku dwudziestu jeden lat.

Na następnej stronie pojawiły się ,,pytania do dyskusji”. Autorka zadała czytelnikom
siedem różnych pytań, które jak najbardziej nawiązują do lektury. Uważam to za świetny
pomysł, który zmusza czytelników do refleksji i dodaje szczyptę pozytywnych emocji.

Oprócz obszernych podziękowań, znalazło się też miejsce na dwa przepisy. Przepis
Adriana na zupę z kurczakiem i dzikim ryżem oraz przepis Vanessy na ziemniaczane
purée z chrzanem.
