# Recenzja: Dominika Barabas – Rustykalny Cyrk

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-dominika-barabas-rustykalny-cyrk/
- Opublikowano: 2016-06-30T17:52:20+02:00
- Autor: Ver Tigo

⌊rustykalny-cyrk-okladka (1)⌉⌊rustykalny-cyrk-okladka (1)⌉Dominika Barabas nie jest
debiutantką, co słychać po materiale, jaki przygotowała na swoim najnowszym albumie.

Pochodząca z Łodzi wokalistka, instrumentalistka, aranżerka i autorka tekstów,  
ma na koncie już dwa studyjne albumy – „Cień” wydany w 2009 roku, oraz „Zbiór Porannych
Bzdur” z 2013 roku, a także wiele gościnnych udziałów w licznych kompilacjach płytowych,
oscylujących wokół szeroko rozumianej muzyki alternatywnej. Pokuszę się o stwierdzenie,
że zawsze kawałki z jej udziałem wzbudzają spore zainteresowanie.

Drogę artystyczną Dominiki Barabas wieńczą także liczne nagrody i wyróżnienia, m.
in. I miejsce w organizowanym przez Radiową Trójkę konkursie „Pamiętajmy o Osieckiej”
w 2012 roku, nagrodę dziennikarzy, publiczności i stowarzyszenia ZAIKS na Przeglądzie
Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w 2013 roku, czy też I nagrodę na I Festiwalu Twórczości
Wojciecha Młynarskiego, którą to Dominika zdobyła w tym samym roku. Stąd przede 
wszystkim nasza redakcja kojarzy Artystkę.

Poprzednie płyty zostały niezwykle ciepło przyjęte przez publiczność i środowisko
muzyczne. W ten sposób ukształtowały jej silną pozycję na polskiej scenie muzycznej.

Na co dzień Dominice towarzyszą rewelacyjni muzycy – Piotr Pawlus (gitary), Michał
Francuzik (bas), Mateusz Brzostowski (perkusja, elektronika) i Grzegorz Piasecki(
kontrabas).

Dominika jest w całości aranżerem płyty, napisała również wszystkie teksty, które
znajdują się na krążku „Rustykalny Cyrk”.

Album otwiera utwór pt. „0.0”, który mylnie obrazuje nam z czym będziemy mieli do
czynienia na albumie. Utwór jest to taneczna kompozycja, szybko wpadająca w ucho
z zapętlonym tekstem, który na pozór nic nie znaczy, lecz w skojarzeniu z muzyką
elektro, a nawet techno ukazuje nam typową muzykę, która nie wnosi w nasze życie
niczego nowego. W dodatku te oklaski na końcu utworu mieszają w głowie.

Kolejny utwór – „Siekiera” to już  jakby zupełnie przeciwny biegun muzyczny do tego,
co słyszeliśmy przed chwilą. Perfekcyjna akustyczna ballada ze świetnym motywem 
gitarowym i bardzo delikatnym wokalem Dominiki, który wprost idealnie komponuje 
się z dość niepokojącym i mrocznym tekstem. Tekst kompozycji jest uderzający, opowiada
o cierpieniu i rozdarciu. Jest smutno, ale pięknie i nastrojowo. Wzrusza i wprowadza
w nostalgię.

Zabaw słownych, i poezji śpiewanej nie koniec – kolejną pozycją „Ja ci nie pomogę”,
zaaranżowaną bardzo inteligentnie i z gracją przechodzi do naszych słabości, wzlotów
i upadków – cyt: „Podałam Ci rękę, jak zrobiłbyś Ty, chcąc zmienić na lepsze wytarte
Twe dni, lecz musisz zrozumieć – nie mogę co dzień za rękę przez życie prowadzić
Cię”. Uczuciowości i patosu dodaje chór przy akompaniamencie miękkich akordów gitary
przeplatających się z fortepianem.

„Andy” to utwór wybrany na singiel, jest ciepły, delikatny, z przyjemnym wokalem
Dominiki, cudowny dźwięk gitar z tekstem, przy którym można na chwilę zastanowić
się nad własnym życiem. Poważny tekst w towarzystwie frywolnych, lekkich dźwięków
sprawia wrażenie sprzeczności- jak nasze życie.

_„Przepraszam”_ jest poruszającym, przepełnionym goryczą utworem, dosadną prośbą
i krzykiem, to  kawałek w którym można się zakochać i wzruszyć do łez. Warto zatrzymać
się na chwilę i obejrzeć teledysk do tej piosenki.

_„Fantom”_– który najbardziej mnie zainteresował – zarówno pod względem linii melodycznej,
jak i tekstu piosenki, chciałoby się zapytać Artystki co przeżyła, że odważyła się
na opisanie tego spotkania. Utwór świetnie pokazuje ludzką słabość i odczucia towarzyszące
wewnętrznemu rozdarciu, zagubieniu, naszym słabościom.

Po bardzo poważnym kawałku, znowu pojawia się coś lżejszego, infantylnego, tj. „
Misia”- ociepla nam obraz płyty, budzi po balladach swoją jazzową lekkością i uspokaja
nas, podobnie jak kolejny  utowór jakim jest „Wspomnienie”. To piękne dźwięki smyków,
podbitych delikatną elektroniką i małymi instrumentami – stanowi doskonałość i z
pewnością jest uzupełnieniem tej płyty.

W „Nie ma dnia” na piedestał rzuca się liryczna kompozycja. Delikatny głos **Dominiki**
pięknie wyśpiewuje wersy o miłości, która przepełnia całe życie, każdą codzienną
czynność, każdą porę dnia i daje po prostu szczęście. Świetna piosenka dla zakochanych,
którzy walczą z rozstaniem, miłością na odległość. Piosenka, którą można zadedykować
komuś wyjątkowemu. Utwór niezwykle romantyczny z genialną linią melodyjną. To prawdopodobnie
perełka na tej płycie – gorąco polecam zatrzymać się na tym utworze na dłużej.

„Batony” to skoczny i wakacyjny utwór, który miejmy nadzieję, że zostanie dobrze
przyjęty przez słuchaczy, którzy czują się jak ryba w wodzie w klimatach dance.

„Rustykalny cyrk” Dominiki Barabas to idealna kompozycja dla wymagających słuchaczy,
to zdecydowanie dobrze, przyjemnie i wartościowo spożytkowane łącznie nieco ponad
40 minut naszego życia. Na krążek składa się bowiem 11 utworów z mądrymi i życiowymi
tekstami, w tym z doskonałą muzyką, zaczynając od poezji śpiewanej, a kończąc na
dobrych dance’owych kawałkach.

Płyta świetnie obrazuje, czym jest naprawdę tradycja polskiej muzyki.

We wszystkich kompozycjach zostały wykorzystane elementy wielu gatunków muzycznych
idealnie łącząc się z tradycją, o której często artyści zapominają lub specjalnie
od niej odchodzą, tworząc coś nowego, na wzór zachodniej mody, a przecież nasza 
rodzima muzyka jest najwspanialsza. Kochajmy to, co nasze!

Płytę warto przesłuchać w kilku stanach emocjonalnych, za każdym razem odkrywamy
zupełnie nowe jej elementy i ukryte przesłania. Perfekcja w najlepszej postaci! 
Polecamy !

Dominika Barabas „Rustykalny cyrk”, Polskie Radio
