# Recenzja: Julia Marcell – Proxy

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-julia-marcell-proxy-album/
- Opublikowano: 2016-03-16T16:25:09+01:00
- Autor: Ver Tigo

⌊julia marcell⌉⌊julia marcell⌉Poprzednie płyty tej charyzmatycznej i bez wątpienia
będącej objawieniem polskiej sceny muzycznej Artystki stanowiły przegląd jej życia.
Mowa tu np. o „Sentimentes”, w którym to krążku wokalistka wracała do swej młodości
i rozliczała ją w swoich piosenkach.

„Proxy”natomiast jest kolejnym rozdziałem czasowym, bo opowiada już o teraźniejszości,
stanowi krótki opis  „aktualności”, które mamy za szybą – okna, telewizora i monitora.

Nowy album artystki, czwarty w jej karierze, a pierwszy zaśpiewany w całości po 
polsku daje wrażenie jakoby był za krótki, a zarazem wystarczający by nie zmęczyć
swoją muzyką.

Pierwszym singlem tej płyty jest utwór Andrew, który technicznie jest znakomity,
tylko nie do końca nadaje się na promocję albumu, dlatego nie warto oceniać płyty
wyłącznie po singlu. Do zakochania się w twórczości Julii wystarczy przesłuchać 
utwór „Tarantino”.

Pod względem muzycznym album ”Proxy” to bez wątpienia najbardziej przebojowa płyta
piosenkarki. Sama okładka oddaje nam temat zawartości albumu –  Julia otoczona wśród
kiczowatych przedmiotów, książek – jedna nawet jest o wypychaniu zwierząt, a wszystkie
te rzeczy możemy znaleźć na pchlim targu lub w tytułowym „Tesko”. Dodatkowo piosenkarka
ma obite kolano, które uwidacznia jej strój w różnie ułożone paski. Reszta płyty
to prawdziwy minimalizm nie zakłócający chaotyczności okładki.

Artystka, od początku swojej kariery, od pierwszej Epki, którą wydała imponuje swoim
talentem. Do dnia dzisiejszego moim ulubionym kawałkiem jest „ECHO”, który uważam
za mistrzowski.

Kilka z utworów na płycie ma szansę stać się prawdziwymi hitami – ze względu na 
chwytliwe refreny ze zgrabną aranżacją muzyczną.

Szczególnie urzekł mnie, jak już wcześniej wspomniałem, utwór: „Tarantino”, który
został opublikowany jako „official audio with lyrics” –  „Dmuchawce, latawce wiatr/
Pode mną z Ikei świat/ Szyby niebieskie od telewizorów/ Cellulit, celuloid”, w dalszej
części wytłumaczę to nawiązanie. Z pewnością znakomite zestawienie- zabawa słowami
będą jeszcze nie raz cytowane, bo świetnie zapadają w pamięci.

Ten kawałek jest lekki, pomysłowy, szybko wpada w ucho i pozostaje na tyle długo,
że będziecie go nucić jeszcze godziny po skończeniu słuchania _– „Dzisiaj jestem
już pewna/ Wolę być ładna niż mądra/ Na co komu ta mądrość?/ Tylko się człowiek 
stresuje/ Głupotę ci każdy wybaczy/ Brzydoty nie daruje_. I: _– Nie czytaj Biblii
na noc/ To dopiero Tarantino/ Nie czytaj piękna dziewczyno/ Za ładna jesteś na to”._

Tekst nawiązuje do lat 80: „Szklanej pogody” Lombardu i „Dmuchawce, latawce, wiatr”
Urszuli. Wszystkie te nawiązania są nieprzypadkowe, bo Julia Marcell przyznaje się
do fascynacji polskimi artystami.

„Tesko” to mała opowieść o naszym współczesnym kapitalizmie i zagubieniu się w naszym
świecie, w którym liczy się tylko konsumpcja – „_Czy pamiętasz jeszcze, jak na pierwszej
randce zabrałeś mnie do mcdonalda_” lub też „ _Niech piekło nas pochłonie w ramach
promocji_”.

„Więcej niż google” to świetne nawiązanie o tym jak nowe technologie i social media
upubliczniają nasze życie prywatne, utwór jest zawieszony na delikatnym dawn-tempo
z przejściem gitarowym w refrenie.

W kolejnym utworze „Ministerstwo w mojej głowie” Artystka dowcipnie flirtuje jak
tekściarka z omawianych lat 80-tych niczym  Kaczmarski  i Ciechowski z gitarowym
brzmieniem.

„Marek” to pieśń o człowieku uzależnionym od komputerów:  „_Śniło mu się, że życie
to pasek ładowania, czeka na film lecz tylko reklamy zamiast_” w odsłuchu jak utwór„
Więcej niż google” z przyjemną tonacją głosową, za którą cenimy artystkę.

Dalsze utwory dają wrażenie, że Julia nawiązuje do „Pokolenia IKEI” opowiadającej
o ludziach rozczarowanych sprzedanym za namiastki szczęścia życiem. Artystka w utworze„
Wstrzymuje czas” robi zdjęcie pokoleniu konstruującemu swoją rzeczywistość z poszczególnych
elementów, podobnie jak w kawałku „Tetris”.

Dobrze się stało, że Julia postawiła na polski język. Na pewno po tylu latach śpiewania
po angielsku dobrze jest posłuchać Julię śpiewającą w ojczystym języku, choć zapewne
długo biła się z myślami, by jednak śpiewać po angielsku, ale efekty tego są imponujące,
a wręcz zachwycające. Album nie posiada słabych stron, zawiera osiem ładnych piosenek,
które zapamiętamy na długo.

## Komentarze

### Autor: słuchacz

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-julia-marcell-proxy-album/#comment-134
- Opublikowano: 2016-03-16T18:03:54+01:00

Gdzie można posłuchać płłyty?
