# [Recenzja książki] Anna Krystaszek „Pustelnia mordercy. Nieczystość”

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-ksiazki-anna-krystaszek-pustelnia-mordercy-nieczystosc/
- Opublikowano: 2023-01-29T19:59:18+01:00
- Autor: Ewa Huber

„Pustelnia mordercy. Nieczystość” Anny Krystaszek to niewielkich, jak na współczesne
trendy, rozmiarów kryminałek, gdzie mamy do czynienia z seryjnym mordercą. Dla śledczych
sprawa zaczyna się od odnalezienia brutalnie zabitego księdza Tomasza  oraz powiązanie
sprawy z odnalezieniem mniej więcej w tym samym czasie rozkawałkowanych zwłok kobiety.
Wielowątkowa sprawą zajmuje się cała grupa śledczych, a czytelnik patrzy na informacje
z punktu widzenia wielu osób: prokuratora, jego żony, policjanta, a na koniec matki
mordercy.

„Pustelnia mordercy. Nieczystość” to drugi tom cyklu, ale pomimo nieznajomości pierwszego,
zupełnie nie miałam problemu ze zrozumieniem treści (nie chcę tylko myśleć, czy 
dużo strącę wracając do pierwszego). Książkę czyta się bardzo szybko. Napisana jest
w lekkim stylu pomimo przerażających treści. Na szczęście Anna Krystaszek nie lubuje
się w makabrycznych relacjach, chociaż sama zbrodnia do łagodnych nie należy, ale
opisy są przekazane ze smakiem i wyczuciem. Język też jest lekki i przestępny, nie
stawia oporu, książkę można przeczytać nawet za jednym podejściem.

Autorka, idąc za popularnymi ostatnio tendencjami podzieliła narrację między kilku
bohaterów, ale dobrze też ich oznaczyła, tym samym czytelnik nie ma problemu z ogarnięciem
zarówno bohaterów, chociaż wszyscy zostali wprowadzeni praktycznie od pierwszego
rozdziału, ale także przebiegu akcji.

Trochę brakowało mi tła obyczajowego, bo treść ograniczyła się do typowego śledztwa
i osób w nie zaangażowanych, ale nie był to wielki mankament przy możliwości przegadania.
Na plus zaliczam także dobry profil psychologiczny sprawcy, który najlepiej poznajemy
z narracji jego matki- bo mordercę i jego motywy znamy od pierwszych stron, przed
czytelnikiem ukryte jest tylko nazwisko. No i można sobie bardzo chwalić fakt, że
śledztwo jest dobrze umotywowane i spójne, chociaż niezbyt rozbudowane, za to logicznie
przeprowadzone. Zakończenie- bardzo otwarte- sugeruje kolejne części, mnie, jako
osobie niecierpliwej, niestety niekoniecznie przypadło do gustu, bo lubię wiedzieć
tu i teraz, a nie czekać czasem bardzo długo na odpowiedź, ale dla osób lubiących
odroczenie taka końcówka powinna być zachętą do sięgnięcia po ten, a także po kolejne
części serii.

Podsumowując ten kryminał to lekka i łatwa pozycja na liście poniższego gatunku,
szczególnie polecana osobom nie lubiącym przegadanych tomiszczy i nie dysponujących
zbyt wielką ilością czasu ale ceniących sobie w powieściach logikę, sens i detal
psychologiczny.
