# [Recenzja książki] Danuta Noszczyńska „Wnuczka wariatki. Alina”

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-ksiazki-danuta-noszczynska-wnuczka-wariatki-alina/
- Opublikowano: 2022-10-17T18:18:27+02:00
- Autor: Ewa Huber

Nowa książka Danuty Noszczyńskiej „Wnuczka wariatki. Alina” to opowieść o trzech
pokoleniach kobiet z naciskiem na środkową, Alinę, córkę i matkę. Kobietę poznajemy
na pewnym etapie życiowym, zakręcie, kiedy musi rozliczyć się z tym co było. Autorka
przedstawiając czytelnikowi bieżące perypetie i dylematy bohaterki prowadzi go odsłaniając
powoli przeszłość tytułowej postaci.

Postaci są bardzo prawdziwe, wykreowane  w  mistrzowski sposób, wydają się znajomymi
z sąsiedztwa, z przeróżnymi cechami, wadami, zaletami i dziwactwami oraz oczywiście
problemami jak najbardziej bliskimi czytelnikom.  No i oczywiście Autorka zabawiła
się w przemiany wybranych osób, co zrobiła z wyczuciem i znawstwem, bardzo przekonująco.

Książkę czytałam z wielkim zainteresowaniem. To nie jest moja pierwsza książka Danuty
Noszczyńskiej, poprzednie wywołały u mnie przeróżne uczucia, większość czytałam 
z wielką przyjemnością, tym razem było podobnie, z małym wyjątkiem. „Wnuczka wariatki”
wydała mi się powieścią jeszcze ciekawszą, bo bardziej dojrzałą. Język i stylistyka
były proste, łatwe w odbiorze, czytelnik miał możliwość skupić się na treści lektury,
a nie na łamańcach językowych. Dodatkowo autorka zastosowała mój ulubiony zabieg,
czyli współczesność przeplatała wstawkami z przeszłości. Oczywiście było sporo tajemnic,
które należało odkryć i niestety dla mnie, powieść urwała się jakby niedokończona,
wnioskuję więc, ze Noszczyńska zamierza pisać kolejne części cyklu, na który ja 
już się piszę.

Wspomniałam o zagadkach z przeszłości, które zaciekawiły mnie i wciągnęły w treść
powieści. Ale trzeba tu wspomnieć, że współczesność w „Alinie” też jest na poziomie.
wprowadzane kolejno postaci wnoszą że sobą ogromny ładunek emocji, charakterów i
trudności życiowych, co niesamowicie urozmaica akcję oraz dodaje smaczku całej książce.
Robi się głębsza i bardziej dopracowana.

Nie należy zapominać o ważnym aspekcie książki jakim jest humor. Jest on na tyle
zauważalny, iż wywołuje uśmiech, ale jednocześnie o tyle subtelny, aby nie raził
prostactwem. Czyli wychodzi mieszanka lekko zabawna, ale w granicach dobrego smaku.

Książkę zaliczyłabym do powieści obyczajowych ale z dużą dawką powieści psychologicznej.
