# [Recenzja książki] Danuta Noszczyńska „Wnuczka wariatki. Carmen”

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-ksiazki-danuta-noszczynska-wnuczka-wariatki-carmen/
- Opublikowano: 2023-03-06T14:26:55+01:00
- Autor: Ewa Huber

Mam oto przed sobą „Carmen”, trzecią już część trylogii „Wnuczka wariatki” Danuty
Noszczyńskiej. Tym razem czytelnik świat widzi oczami babci, czyli Carmen. Jest 
to bardzo współczesna powieść obyczajowa z naleciałościami psychologicznymi. O ile
nie przepadam ostatnio za gatunkiem obyczajowym, nawet, a może tym bardziej, z wątkiem
romansu, to tę książkę wręcz połknęłam. Być może sprawił to wspomniany element psychologiczny,
bo miałam tu świetny obraz współczesnego społeczeństwa, lekko pewnie przekoloryzowany,
ale do przyjęcia. Postaci wykreowane przez Noszczyńską są bardzo realistyczne, nie
ma tu ideałów, może gorzej z dziwakami, chociaż te też wyszły realnie. A jest tu
ich cala plejada, każdy bohater w inny sposób ciekawy, większość wzbudzająca sympatię,
czasem uśmiech.

Bo kolejną ważną cechą, a dla mnie dużą zaletą, jest humor i lekka ironia, która
jest skierowana do wszystkich postaci, może właśnie dlatego bohaterów odbieram jako
takie sympatyczne i swojskie.

No i jeszcze jeden walor powieści, za który również daję dużego plusa. Mianowicie
akcja „Carmen” dzieje się współcześnie, ale jeden bardzo interesujący wątek nawiązuje
do przeszłości. Jest uzupełnieniem sytuacji i wyborów, jakich dokonywała w swoim
życiu bohaterka i jednocześnie jest pełnym uzupełnieniem dwu pierwszych tomów „Wnuczki
wariatki”.

Jak już wspomniałam książkę czytałam na jednym wydechu. Nie jest, co prawda, zbyt
obszerna, ale mimo to wydawało mi się, że przeczytałam ją zbyt szybko, a lektura
była niezmiernie zajmująca i intrygująca. Podobali mi się bohaterowie, bawił mnie
humor, interesowały wydarzenia współczesne, a i przeszłość ciekawiła. Oczywiście
pojawiły się tytułowe bohaterki dwóch pierwszych tomów serii, wszystko ładnie się
uzupełniło. Język typowy dla powieści Noszczyńskiej, łatwo się przyswaja, dialogi
też potrafią raz rozbawić, a innym razem zmuszają do zastanowienia. Po skończonej
lekturze pozostaje uczucie dobrze spędzonego czasu, więc ze swojej strony bardzo
zachęcam do lektury całego cyklu „Wnuczka wariatki”, na pewno nie będzie to czas
stracony.
