# [Recenzja książki] Jeffery Deaver „Nocny obserwator”

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-ksiazki-jeffery-deaver-nocny-obserwator/
- Opublikowano: 2023-01-19T13:58:15+01:00
- Autor: Ewa Huber

„Nocny obserwator” to kolejna część cyklu kryminałów z Lincolnem Rhyme i Amelią 
Sachs. I po raz piętnasty autor zaserwował mi jazdę bez trzymanki. Zbrodnia tym 
razem nie była za bardzo krwawa. Czytelnik dostał w zasadzie dwa wątki: pierwszy
to próba oskarżenia i wsadzenia do więzienia jednego z mafiosów- wątek lekko poboczny
oraz drugi wątek, ten główny, czyli motyw nocnego obserwatora- kogoś kto wchodzi
w nieznanych celach do domów i obserwuje śpiące osoby, a przy tym zaznacza na różne
sposoby swoją obecność w domu ofiary. Niby nic takiego, ale ludzie są przerażeni,
a duet Rhyme & Sachs wraz z całym zapleczem zaczynają działać. Aby urozmaicić akcję,
a może niektórym życie, do działań włączają się politycy. I zaczyna być jeszcze 
bardziej emocjonująco.

Do znanych postaci Deaver, jak w każdej książce cyklu, włącza nowych bohaterów, 
ale nie zapomina o tych, z którymi czytelnik zdążył się zaprzyjaźnić. Styl, podobnie
jak bohaterowie, znany, swojski, klimat powieści też bliski. Oczywiście najbardziej
znaną i charakterystyczna dla Deavera cechą jest ciągłe mącenie i mylenie czytelnika.
Autor podaje rozwiązanie, by za chwilę je rozbudować i przedstawić zupełnie inny
wynik, aby po chwili zabawę z odbiorcą zacząć od nowa. Mnie jak zawsze pisarz wyprowadził
w pole i to wielokrotnie. Na tym przecież polega zabawa:  myleniu, mąceniu, ale 
też ciągłej logice. Tutaj i te zmącone przekazy i późniejsze wyjaśnienia zawsze 
są sensowne i dopracowane. Wszystko się zazębia, pasuje jedno do drugiego i z czegoś
wynika. Niby jakaś informacja wyskakuje z kapelusza, ale zaraz okazuje się, iż jest
ona tak bardzo oczywista, że bardziej się nie da.

Jak wspomniałam, większość postaci jest znana dla każdego, kto miał przyjemność 
czytać poprzednie części serii. Dużym plusem jest fakt, iż Deaver w niewielkim stopniu
skupia się na życiu prywatnym postaci, jego bardziej interesują działania śledcze
i praca policyjna. Tym samym powieść nie jest przegadana, informacje są istotne 
dla prowadzonych spraw, nie ma tak często teraz spotykanego lania wody. Postaci 
ewoluują oczywiście, ale zmiany są stopniowe, powolne i idą w dobrym kierunku. Większość
budzi moją sympatię, co potęgowało przyjemność czytania.

Jak pisałam, powieść jest bardzo charakterystyczna dla Deavera zarówno pod względem
stylu jak i języka. Książka bardzo lekka w odbiorze, przyjemna. No i budzi duże 
emocje, kilka razy, chociaż przecież pisarza znam od bardzo dawna i wiem, że mąci,
myli i prowadzi na manowce, ale kilka razy podczas lektury zdrętwiałam, bo nie byłam
pewna, w którą stronę tym razem mnie powiedzie. Tak więc fakt, że pojawiła się kolejna
powieść w cyklu Rhyme & Sachs, to wiadomość rewelacyjna. I najfajniejsze jest to,
że „Nocny obserwator” w dalszym ciągu trzyma wysoki poziom, tak charakterystyczny
dla Deavera.
