# [Recenzja książki] Johan Ravn „Dotyk przeklętych”

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-ksiazki-johan-ravn-dotyk-przekletych/
- Opublikowano: 2026-11-17T14:11:05+01:00
- Autor: Ewa Huber

Historia opisana w „**_Dotyku przeklętych_**” zaczyna się od porządnego, mocnego
akcentu. W połowie XIX wieku w szpitalu psychiatrycznym umiera pacjentka- osoba 
ni to chora psychicznie, ni opętana. W momencie śmierci swoją „energię” przekazuje
obecnej tam zakonnicy. Sto lat później, w Zamościu, po śmierci kolejnej pacjentki
chorej na schizofrenię, siedmioro przyjaciół, w ramach zabawy, postanawia spotkać
się na cmentarzu, by wywołać jej ducha. To uruchamia lawinę dziwnych i niezrozumiałych
wydarzeń, jakie zaczynają spotkać niektórych z nich.

Główną bohaterką powieści jest Laura, która po śmierci rodziców trafia pod opiekę
kardynała z Watykanu i ten kieruje jej nauką i karierą, przygotowując dziewczynę
do roli egzorcysty. I kiedy światu zaczyna grozić tajemnicza zagłada, dziewczyna
wraca do Zamościa, gdzie walczy ze złymi mocami. Spotkani ludzie mogą być jej sojusznikami
lub przeciwnikami, a nikt nie umie określić, kto jest kim.

Język powieści jest bardzo przystępny, prosty, ale nie ubogi, a komunikatywny i 
łatwy w odbiorze. Chwilami wręcz przeciwnie, język można określić jako barwny i 
bogaty, przeładowany, naszpikowany szczególnie przymiotnikami i przysłówkami aż 
do bólu. Określenia ciszy, spojrzeń czy oddechów przelewają się na wszystkich stronach,
czułam się nimi wprost zmęczona. Przez chwilę nawet ironicznie pomyślałam, że to
one są głównymi bohaterami powieści. Moim zdaniem niektóre określenia były trochę
dziwaczne i nienaturalne.

Akcja powieści jest bardzo dynamiczna i pełna niespodzianek. Bardzo dobrze pomieszane
i przeplecione ze sobą są dobre i złe postacie, do końca nie wiadomo, kto jest kim.
Chociaż do końca także nie wiadomo, czym jest to „złe”, wiadomo tylko, do czego 
dąży.  W moim odczuciu trochę po macoszemu został potraktowany motyw watykański,
ucięty i niedokończony, a przecież istotny dla głównego motywu.

Podczas lektury miałam wrażenie, że jest ona skierowana do określonej grupy wiekowej,
tak bardziej do młodzieży niż osób dojrzałych, stąd egzaltowany i lekko przekoloryzowany
styl, który do osób starszych już słabo przemawia. Stąd też powieść wydawała się
mi się      i nie budziła tego dreszczyku.  Jednak jestem przekonana, że „**_Dotyk
przeklętych_**” byłby świetnym materiałem do ekranizacji, klimatycznym i nasyconym
strachem.

Nie spotkałam się dotychczas z nazwiskiem czy może pseudonimem autora powieści, 
Johana Ravna. Powieść „**_Dotyk przeklętych_**” to jego debiut pisarski, więc potraktowałam
książkę z większą dozą tolerancji, chociaż już widać, że warsztat literacki Ravna
jest na dobrym poziomie. Może ta powieść- przynajmniej w moim odczuciu- najlepiej
będzie odbierana przez młodego czytelnika, ale jest to odbiorca wymagający, a książka
ma ogromną szansę spodobać się miłośnikowi horrorów i powieści grozy.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.
