# [RECENZJA KSIĄŻKI] Ranpo Edogawa-Demon z samotnej wyspy

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-ksiazki-ranpo-edogawa-demon-z-samotnej-wyspy/
- Opublikowano: 2025-03-27T19:37:17+01:00
- Autor: Karina Jędrasiewicz

#### **OPIS WYDAWCY **

Kinnosuke Minoura, przeciętny młodzieniec z nudną pracą, podkochuje się w koleżance
z firmy. Drobne przejęzyczenie całkowicie zmienia jego dotychczasowe życie — trafia
w środek spirali szokujących zbrodni, zagadkowych szyfrów i ukrytych skarbów, w 
której centrum kryje się prawdziwie diaboliczny spisek. Przewodnikiem Minoury po
świecie intryg i tajemnic staje się zakochany w nim bez pamięci Michio Moroto, przystojny
student medycyny, w wolnym czasie przeprowadzający makabryczne eksperymenty na zwierzętach.

Autor [_Gąsienicy_](https://tajfuny.pl/produkt/gasienica/), zainspirowany twórczością
Edgara Allana Poego i ówczesną popularnością teatrów osobliwości, stworzył powieść
zaskakującą, momentami szokującą, a na pewno testującą naszą współczesną wrażliwość.
W _Demonie z samotnej wyspy_ (1929–1930) wielbiciele Ranpo Edogawy, ojca japońskiego
kryminału, znajdą wszystko, za co pokochali jego opowiadania: atmosferę dziewiętnastowiecznej
gotyckiej powieści, zagadkę morderstwa w zamkniętym pokoju, wątki przygodowe i erotyczną
groteskę.

_„Kiedy już się zejdzie z bodhisattwą bóstwo,_
 _A z południo-wschodu demon pęknie
srogi,_ _Amitabha łaski ześlę na cię mnóstwo,_ _Jeśli na rozstajach nie pogubisz
drogi”._

#### **RECENZJA **

Demon z samotnej wyspy to prawdziwie hipnotyzująca lektura – wciągająca, pełna napięcia
i intrygująca na każdym kroku. Narracja jest tak bezpośrednia, że momentami odnosi
się wrażenie, jakby opowieść snuł ktoś siedzący tuż obok. Mrok oraz skomplikowana
intryga tej historii sprawiają, że trudno przejść obok niej obojętnie.

Jednym z fascynujących aspektów jest fakt, że książka została wydana w Japonii już
w 1929 roku. Mimo to zupełnie nie czuć jej wieku – czyta się ją płynnie i z ogromną
przyjemnością. Bohaterowie mają wyraziste osobowości i skrywają swoje tajemnice,
a opisy wyspy działają na wyobraźnię, budując atmosferę pełną napięcia i niepokoju.
To pozycja, która na długo zostaje w pamięci.

Na zachwyt i pochwałę zasługuje również samo polskie wydanie. Tłumaczenie Andrzeja
Świrkowskiegosprawia, że tekst jest przystępny i angażujący, a przecudowna okładka
dodatkowo zachęca do sięgnięcia po tę książkę. Gdy tylko zobaczyłam zapowiedź na
instagramowym koncie wydawnictwa Tajfuny, wiedziałam, że musi ona jak najszybciej
trafić w moje ręce.

> _“Miłość to doprawdy przedziwna rzecz. Z jednej strony potrafi dać nam największą
> radość naszego życia, z drugiej towarzyszy jej często najbardziej dojmujący smutek”_

---

#### **AUTOR **

![](https://wybieramkulture.pl/wp-content/uploads/2025/03/IMG_0099.jpeg)

Ranpo Edogawa (właśc. Tarō Hirai, 1894-1965) – japoński pisarz, który przyczynił
się do rozwoju popularnej literatury kryminalnej. Autor [_Gąsienicy_](https://tajfuny.pl/produkt/gasienica/),
wydanej w Tajfunach po polsku w przekładzie Dariusza Latosia.

Jego utwory ewoluowały na przestrzeni lat – od typowo detektywistycznych opowiadań
w stylu Arthura Conan Doyle’a, po mroczniejsze opowiadania grozy inspirowane prozą
Edgara Allana Poe. Od niego również zapożyczył swój artystyczny pseudonim – Edogawa
Ranpo wypowiedziane szybko brzmi niemal jak Edgar Allan Poe.

Prozę Ranpo zaczęto opisywać terminem ero guro nansensu (od słów _erotique_, _grotesque_,
_nonsense_), a nurt ten znalazł wielu następców zarówno w literaturze, jak i sztukach
wizualnych. W 1947 roku ustanowił Nihon Suiri Sakka Kyōkai, Stowarzyszenie Japońskich
Autorów Kryminałów, które co roku przyznaje nagrodę jego imienia.
