# [Recenzja Płyty] Pola Chobot & Adam Baran – „Trzeba mi”

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-plyty-pola-chobot-adam-baran-trzeba-mi/
- Opublikowano: 2021-03-26T07:58:24+01:00
- Autor: Ver Tigo

Minialbum duetu Pola Chobot & Adam Baran to poetycki komunikat zmiany. Opowieść 
o początku i końcu. O odradzaniu się i stwarzaniu na nowo. To wydawnictwo to tajemniczy,
intymny, pełen niedosłowności i instrumentalnego niepokoju dziennik, zwiastujący
pełną opowieść. Mglisty, senny klimat przestrzennych gitar i fortepianu łączy się
z przejmującym głosem wyśpiewującym pełną emocji i prawdy historię, której podstawą
jest miłość. Album zwiastuje nieznany dotąd kierunek nie rezygnując z eksperymentowania,
organicznych brzmień i gitarowych riffów, znanych z debiutu, rozwija swój język,
reinterpretując rzeczywistość na swój własny, niepowtarzalny sposób. – materiał 
prasowy 

Prócz singli promujących EPkę – „Kurz” oraz „Trzeba mi” dostaliśmy trzy premierowe
utwory. O nich poniżej.

Pola i Adam witają się ze słuchaczami głęboko grzmiąco-melodyjnym „Krzycz”. Jak 
na pierwszy utwór dzieje się dużo, perka, bas, klaski. Trochę nawet przypomina mi
ostatnie dokonania Natalii Przybysz. Ciekawość narasta z każdą kolejną sekundą, 
co na swoim mini albumie przygotowali artyści. „Trzeba mi” już znane, od samego 
początku kokietuje, Pola bawi się głosem, przyciąga, jakby owijała słuchacza sznurkiem
i ciągnęła go ze sobą. Sensualna alternatywa. To taka nowość.

Jest tutaj też coś z Kasi Lins. „Fruń” ma majestatyczne chórki, psychodeliczny główny
wokal, . „zaczniemy sen swój wieczny śnić”, „żywym posągiem staniemy się” – jeśli
to nie była inspiracja ostatnią płytą Lins, będę szczerze zaskoczony. Frunę w ten
świat nocy wraz z Polą i Adamem.

Nowe utwory, które dziś „wpadają” do naszych uszu owiane są tajemnicą, mrokiem, 
ale takim, który przyciąga a nie, który nakazuje organizmowi iść spać. By poczuć
do kości to bogate instrumentarium i aby słowa jeszcze mocniej trafiały do słuchacza,
mocne polecenie do posłuchania przy delikatnym świetle lampki nocnej, bo prawdziwa
uczta przed nami.

Jest tylko jeden minus – za mało piosenek. Na EPce pojawiło się tylko 5 piosenek,
z czego 3 premierowe. Czekam na kontynuację tych brzmień, ponieważ nie jestem nasycony
do końca. Chyba, że to przedsmak większego wydawnictwa, którym bym nie pogardził.
Wielbiciele mrocznej alternatywy zapewne też nie. Jak dobrze, że mamy tak dobrą 
muzykę na polskiej scenie wśród młodych artystów, acz totalnie niedocenioną. Mam
nadzieję, że to się niedługo zmieni, bo powinno.
