# [Recenzja Płyty] sanah – „Królowa Dram”

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-plyty-sanah-krolowa-dram/
- Opublikowano: 2020-05-08T09:00:00+02:00
- Autor: Ver Tigo

sanah zaczęła swoją karierę muzyczną alternatywnym singlem „Cząstka”, który został
wykonany przez Dawida Podsiadło na jego ostatniej trasie koncertowej. Tydzień później,
pojawił się kolejny singiel „Siebie zapytasz”, który do dziś jest jednym z najlepiej
przyjętym utworem wśród fanów artystki. W październiku ubiegłego roku 22 latka wydała
swoją debiutancką EPkę – „ja na imię niewidzialna mam”, która złożyła się m.in z
wyżej wymienionych singli. Mając już sporą ilość materiału, sanah postanowiła, że
na wiosnę wyda swój długogrający debiutancki album, a utworem go promującym został„
Szampan”, który stał się największym hitem radiowym pierwszego kwartału w Polsce.
Nowa płyta sanah to połączenie EPki, znanych nam singli „Szampan”, „Melodia” oraz
tytułowej „Królowa Dram” jak i pozostałych nowości, które aż się proszą, by się 
z nimi zapoznać.

Album „Królowa Dram” rozpoczyna się pięknym intrem, gdzie na pierwszy plan wysuwa
się dźwięk skrzypiec granych przez sanah. Jest to interludium wprowadzające do ostatniego
singla „Królowa Dram”. Jeśli miałbym cokolwiek powiedzieć o tytułowej piosence to
przyznam, że jest to najmniej wyróżniający się utwór, jednakże jest on wciąż dobry.

A teraz czas na pierwszą nowość: „To ja a nie inna”, za jej produkcję odpowiada 
Dominik Buczkowski-Wojtaszek. Najbardziej radiowy utwór z całej płyty, zapewne zostanie
w przyszłości singlem, bo słychać, że może być z tego hit! Na uwagę zasługuje przede
wszystkim wokal artystki pod koniec piosenki, a w bridge’u głos jak i tekstowo przypomina
Margaret.

Gdy zobaczyłem, że „Siebie zapytasz” jest w takiej kolejności, od razu po (być może)
przyszłym radiowym hicie to bałem się jak różnica pomiędzy konstrukcją tych dwóch
numerów będzie miała wpływ na uczucie dopasowania. Jednak po paru odsłuchaniach 
poczułem, że był to dobry pomysł. O kolejnych znanych nam już singlach nic nie powiem,
ponieważ każdy z nas tak naprawdę się z tymi piosenkami już osłuchał. Wspomnę, że
to był najlepszy wybór jeśli chodzi o przedstawienie tym kim jest sanah jako artystka,
jednakże te utwory nie oddają brzmienia pozostałych kawałków, które mamy przed sobą
do odkrycia. Mowa oczywiście o „Melodia”, „Szampan” oraz „Proszę Pana” ze świetną
wstawką „Proszę”.

Teraz już zostały nam same nowosci. W utworze „Łezki Me” zabiegi produkcyjne przypominają„
ilomilo” autorstwa Billie Eilish, a ostatnie sekundy z wokalem można porównać choćby
do dźwięków z płyty „Born to Die” Lany Del Rey. Kto zna debiut Lany, ten będzie 
wiedział co mam na myśli.

Na pewno nie jest to materiał jakkolwiek podobny do poprzedniego wydawnictwa „ja
na imię niewidzialna mam”. Na „Królowej Dram” sanah widocznie chciała pokazać się
z zupełnie innej strony. Są bardzo smutne teksty, bardzo osobiste, za to okraszone
młodzieżowym slangiem i potocznym językiem, którego używamy na co dzien. Widać tutaj
sporą mieszankę, bo z jednej strony sanah śpiewa luźnym językiem o imprezach, ma
nowoczesny styl. A z drugiej mamy bardzo dużo smutku, wręcz nienawiści do siebie,
co słychać w „Oto cała ja”, o której zaraz opowiem.

Oto utwór, który zasługuje na największą uwagę – „Oto cała ja”. Wokal i produkcja
to coś cudownego, słychać skrzypce w tej lekkiej produkcji, może nie dzieje się 
zbyt wiele, ale można po prostu odpłynąć przy tych dźwiękach. Wszystko w tym utworze
jest odpowiednio wyważone, a tekst piosenki jest tak smutny, że aż boli. Ale może
właśnie dlatego moim zdaniem jest to najlepsza piosenka z płyty. Szkoda, że album
nie nazywa się „Oto cała ja” i nie jest on singlem przewodnim. Dużo bardziej zwrócił
moją uwagę aniżeli „Królowa Dram”.

Imprezowego klimatu nigdy dość czyli piosenka „2/10”. Artystka jak w kilku innych
singlach śpiewa o tańcu, imprezie. Na refrenie styl zaśpiewu przypomina mi nieco
ludność romską, ich gwarę, sposób akcentowania. Bardzo wyróżnia ten utwór od pozostałych
wraz z kolejnym utworem „Sama”. Gdyby ktoś mi powiedział, że jest zaśpiewana w duecie
z Margaret to chyba bym dał się nabrać. Jest to piosenka, która równie dobrze mogłaby
być wydana na płycie Margaret „Gaja Hornby”. Jestem ciekaw jakby brzmiało połączenie
tych dwóch osobowości akurat w tej piosence.

Na ostatni, trzynasty numer wybrano outro „Koniec”, które kończy podstawową wersję
płyty.

Jeśli ktoś oczekiwał alternatywnego brzmienia znanego z vinylowej EPki to będzie
musiał się mocno przestawić. „Królowa Dram” to krok w zupełnie inną stronę. Nie 
mamy tu powtórki z „Siebie zapytasz”, czy „Cząstka”. Jednakże na tle opublikowanych
już singli, nowe utwory wypadają bardzo nowocześnie i dzięki tej zmianie jeszcze
bardziej ciekawi w jaką stronę sanah popchnie swoją karierę. Artystka wyrobiła sobie
indywidualny styl, ale nie ma czego się bać. Myślę, że ta płyta trafi przede wszystkim
do młodzieży i młodych dorosłych.

Pod względem tekstów to jest ta sama sanah co z minialbumu „ja na imię niewidzialna
mam”. Artystka została wierna młodzieżowemu slangowi, ale pozwoliła sobie na więcej.

Tak jak przy swoim debiucie Mery Spolsky nagrała piosenki o jednej konkretnej osobie,
tak tutaj mam to samo wrażenie – że cała płyta jest opowieścią o relacji z jedną
osobą, bądź o nieodwzajemnionym uczuciu.

Po za standardową edycją krążka, mamy też drugą płytę – wersję deluxe. Składa się
ona z 6 utworów: pięcioma znanymi już z poprzedniej EPki oraz jednym zupełnie nowym
utworem – „Piękno tej niechcianej”. Piosenka ta jest takim interludium, tak, kolejnym.
Odpoczynek, postawienie kreski za standardem i wprowadzeniem słuchacza do znanych
już piosenek. Szkoda tylko, że takie krótkie, lecz zabieg wstawienia jej w wersji
deluxe jako odłączenie od standardu uważam za słuszne.

sanah przygotowała dla swoich słuchaczy dość długą podróż, bo przecież mamy aż 19
piosenek! (Nie pomijam intro, bo to wszystko się składa pięknie w jedną część) Zatem
nie ma tutaj miejsca na nudę. Jest to moim zdaniem najciekawszy debiut w Polsce.
Nikt tego co zrobiła sanah nie dokonał wcześniej.

Całość dostępna już na Spotify:
