# [Recenzja Płyty] Yungblud- „Yungblud”

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/recenzja-plyty-yungblud-yungblud/
- Opublikowano: 2022-09-02T13:40:30+02:00
- Autor: Ver Tigo

Niesamowita osobowość sceniczna. Charyzma. Wielkie serce. Empatia. O **Yungbludzie**
można mówić wiele, i choć znajdą się tacy, który wynajdą jakieś przysłowiowe „ale”,
jednego nie można mu zarzucić – artysta wie, jak stworzyć wokół siebie społeczność,
która będzie jedną wielką rodziną.

2 września światło dzienne ujrzał trzeci album młodego Brytyjczyka, zatytułowany
po prostu **_Yungblud_**. Harrison wielokrotnie podkreślał, że **Yungblud** to nie
on sam i pracujący z nim muzycy, ale cała community, którą cechują wspólne wartości.
Jest to bezpieczna przystań dla jednostek, które czują się niezrozumiałe, odepchnięte,
inne, dziwne.

 

![](https://wybieramkulture.pl/wp-content/uploads/2022/09/yungblud-b-iext116787348-
e1662117302510-400x400.jpg)

_                     okładka albumu „Yungblud”, źródło: Empik_

 

Przed premierą fani mieli okazję poznać aż 5 singli promujących wydawnictwo, z czego
ostatni, _Tissues _został wydany dosłownie 3 dni wcześniej. Wsród 12 piosenek znalazło
się miejsce dla _The Funeral_ będącego zarazem pożegnaniem z czasami _**Weird!**_
i pierwszą zapowiedzią nowej ery, niezwykle chwytliwego _Memories_, gdzie udzieliła
się **Willow**, _ Don’t Feel Like Feeling Sad Today_ czy _The Emperor_.

#### It’s okay not to be okay

_The Funeral _to najlepszy opener, jaki mogliśmy sobie wyobrazić. Catchy tytuł? –
Jest. Energia? – Od samego początku. Pożegnanie z przeszłością w niezwykle oryginalnym
stylu. Pożegnanie ze starym ja, ze starymi przyzwyczajeniami, nawykami. Jednocześnie
pokazanie, że pojawiające się czasami złe myśli czy gorszy stan psychiczny są jak
najbardziej w porządku. _„It’s okay not to be okay”_, jak to ktoś mądry kiedyś powiedział.

_Tissues_ funduje nam od pierwszych dźwięków uśmiech na twarzy. Możemy usłyszeć 
tu sampel z jednego utworów **The Cure** (których **Yungblud** jest wielkim fanem)–
_Close To Me_. Nie było to moje główne skojarzenie, jeśli chodzi o inspirację. Ja
wyczuwam tutaj odrobinę eurowizyjnego klasyka _Save All Your Kisses For Me_ od **
Brotherhood of Man.** Choć warstwa tekstowa nie jest już taka wesoła, to przy tym
kawałku po prostu nie da się nie tańczyć.  Po raz kolejny mamy tutaj do czynienia
z tym, co każdy z nas zna – z odrzuceniem, niepewnością. No bo w końcu _„everybody
wants to feel love, everybody wants to feel adored”_, jak śpiewa Dominic.

#### Voice of a generation

_Memories_ absolutnie nie jest oczywistym, podanym wprost kawałkiem. Choć mogłoby
się wydawać, że to prosta piosenka o miłości, rzeczywistość jest totalnie inna. 
Jest to nawiązanie do ostracyzmu i oceniania społecznego, a co za tym idzie do poczucia
wykluczenia i niskiego poczucia wartości spowodowanego ograniczeniami społecznymi.
W utworze gościnnie pojawia się **Willow**, która zarówno jak **Dom**, ma coś w 
tym temacie do powiedzenia. Dla jednego z nich było to odrzucenie przez najbliższych
z powodu orientacji seksualnej, dla drugiego – stygmatyzacja przez zmianę wizerunku
i stylu muzycznego. Nie są to łatwe i wygodne zagadnienia, ale niezwykle ważnym 
jest uświadamianie ludzi w tej kwestii. Muzycznie _Memories_ to potężny kopniak 
energii. Nie można wspomnieć o tym, że głosy obojga artystów świetnie ze sobą współgrają.
Duet idealny! Szczerze mówiąc mam nadzieję, na ich dalszą współpracę w przyszłości.

Kolejna pozycja na trackliście to _Cruel Kids_, które po pierwszym przesłuchaniu
nieszczególnie skradło moje serce. Jednak z każdym kolejnym odtworzeniem utwór przybierał
na sile. Nie nazwę go jedną z moich ulubionych piosenek na płycie, ale ma duży potencjał.
Bardziej balladowy klimat niż poprzednie utwory, trochę bardziej nostalgiczny. Przez
całość przewija się wers _„don’t leave me alone, cause i won’t survive this”_ będący
swoistą prośbą. W głosie artysty słychać smutek i frustrację.

Jedną z moich ulubionych niesinglowych propozycji jest _Mad_. Choć nie znajdziecie
tutaj niczego odkrywczego brzmieniowo, ta prostota chwyciła mnie za serce. Może 
trochę dlatego, że się utożsamiam z tekstem? Wsłuchując się w niego wyobrażam sobie**
Yungbluda** skaczącego po łóżku, może tracącego zmysły. _„You hurt your heart,  
hurt your brain, hurt yourself”_ – ewidentnie widać, że coś jest nie tak. Winę zwalamy
na to, że byliśmy emocjonalni przez całe życie.  Kiedy natłok wszystkiego nas przytłacza,
może faktycznie wydawać się nam, że zwariowaliśmy.

#### It’s alright mate, i cry too

_I cry_  przynosi ukojenie. Zastosowanie autotune odrobinę mnie zaskoczyło, ale 
wpasowało się idealnie. Piosenka brzmi jak głos dobrego kumpla, który klepie cię
po ramieniu mówiąc _„I know you’re hurting, but I know you’ll get through, it’s 
alright mate, i cry too”_.

Następną mamy balladę _Sweet Heroine –_ dwu i półminutowe wyznanie o tym, że każdy
potrzebuje kogoś bliskiego. To nawiązanie do tego, jak nawiązywanie relacji jest
trudne – do tego jak bardzo często jakaś osoba pojawia się w naszym życiu i potem
równie szybko znika. **Dom** pięknie śpiewa o tym, że brakuje mu tego uczucia ekscytacji,
zachwytów. Zapiera się jednak, że nie zakocha się ponownie, bo zbyt wiele razy został
zraniony. Uderza w najczulszy punkt.

Początek _Sex Not Violence _daje nadzieję na fajny, utrzymany w nieco 80’s-owym 
klimacie kawałek. Syntezatory brzmią przekonująco, w pierwszej zwrotce artysta pokazuje
przysłowiowego pazura. Wraz z refrenem przychodzi jednak małe rozczarowanie. Totalnie
bym go wycięła.  Ot takie brzdękanie na gitarce odbierające całości mocny wydźwięk.
Wypowiadane pół szeptem w późniejszej części „_sex, not violence_” momentami przyprawia
o dreszcze. Nieco chaotyczna końcówka z wręcz krzykliwymi elementami to strzał w
dziesiątkę. Kurczę, to mógłby być naprawdę najlepszy kawałek na tej płycie, ale…
No właśnie. Choć po kilkukrotnym przesłuchaniu ten refren aż tak nie boli,  wciąż
psuje efekt.

_Don’t Go_ to kolejna piosenka w stylu typowym dla Dominika, z chwytliwym rytmem,
totalnym bałaganem emocjonalnym zawartym w tekście. Jednak nie ma w niej niczego,
co sprawiłoby, że zostałaby zapamiętana przeze mnie na dłużej, w przeciwieństwie
do _I Don’t Feel Like Feeling Sad Today_. Ten kawałek nadrabia swoją autentycznością.
Dominic w jednym z wywiadów przyznał, że utwór ten powstał w bardzo trudnym dla 
niego czasie, kiedy nie miał siły wstać z łóżka. Punkowy vibe w stylu Ramones czy
The Libertines sprawia, że człowiek ma ochotę krzyczeć razem z nim, że nie chce 
dłużej być smutny.

Zaledwie półtora minutowe _Die For A Night_ jest od początku do końca przepełnione
bólem. Opowiada o uczuciu samotności i pustki. O pełnym wątpliwości rozważaniu, 
co by się stało gdybym zniknął. Pierwsza linijka tekstu przyprawia o dreszcze – „
_pain is a language I can read_„.  Podana w przepiękny akustyczny sposób ballada
ma w sobie coś hipnotyzującego.

#### Chłopak w sukience?

_The Boy In The Black Dress _to idealne podsumowanie **Yungbluda**. Każdy, komu 
choć raz udało się być na koncercie Brytyjczyka wie, o czym mówię. Muzyk uwielbia
przełamywać stereotypy i nie boi się wyrażać siebie.  Piosenka powstała na bazie
doświadczeń artysty, który musiał przejść długą drogę do tego, żeby czuć się akceptowanym.
Jako ciekawostkę warto wspomnieć, że użyty jest tutaj zabawkowy keyboard zakupiony
w supermarkecie. Dodaje to całości nutki nostalgii.

#### W życiu nie chodzi o to, żeby przeczekać burzę, lecz by nauczyć się tańczyć w deszczu

Nie da się zaprzeczyć, że **Dominic Harrison** to głos młodego pokolenia. Muzyk 
bezpardonowo sięga po trapiące młodzież tematy i pokazuje, że w porządku jest być
innym. Mówi na głos o tym, co siedzi głęboko w głowach nastolatków. Album jest doskonałym
tego odzwierciedleniem. Co prawda nie jest to moje ulubione wydawnictwo muzyka, 
gdyż (stety, albo niestety) zatracił on tego punk rockowego pazura, którym przekonał
do siebie fanów na samym początku swojej kariery. Być może to kwestia tego, że sama
nie jestem już zagubioną małolatą i większość tych doświadczeń mam już za sobą. 
Jednak cieszę się, że pojawił się ktoś taki. Być może dzięki temu choć jakaś część
nastolatków nie będzie się czuła aż tak bardzo samotnie. **Yungblud**, dobrze, że
jesteś!
