# [Wywiad] „Powiem tylko tyle: będzie mocniej ~ KIWI”

- Odnośnik: https://wybieramkulture.pl/wywiad-powiem-tylko-tyle-bedzie-mocniej-kiwi/
- Opublikowano: 2020-08-19T17:06:41+02:00
- Autor: Ver Tigo

KIWI czyli Wiktoria Nazarian, wokalistka, kompozytorka i autorka tekstów z Krakowa.
Ma w sobie pół krwi polskiej i pół ormiańskiej. Zanim zaczęła solową karierę była
częścią projektu Out of the Box, który współtworzyła z Mateuszem Frankiewiczem z
Hyper Son. Uwielbia połączenie delikatnego wokalu z elektronicznym brzmieniem.

Mariusz Majchrzak: Wydałaś właśnie swój debiutancki singiel „Zatraceni” w projekcie
FONOBO Pitcher. Jak dowiedziałaś się o tej akcji?

KIWI: Właściwie to o akcji dowiedziałam się zanim jeszcze została ogłoszona publicznie.
Wyszło to dosyć spontanicznie. Producenci singla, czyli Michał i Mateusz Sarapata,
podesłali moją piosenkę do FONOBO Label i po jakimś czasie dostałam pozytywną odpowiedź
od wytwórni wraz zaproszenie do współpracy właśnie w ramach FONOBO Pitcher.

MM: Skąd wziął się pomysł na Twój pseudonim artystyczny?

KIWI: Kiwi pochodzi od mojego imienia (Wikiwikiwiki) i towarzyszy mi od podstawówki.
Mówi tak na mnie większość znajomych, więc na szczęście nie musiałam sobie na siłę
wymyślać pseudonimu stricte artystycznego.

MM: Jesteś w pół Ormianką. Zwiedziłaś jakieś zakątki Armenii? Jeśli tak, to opowiedz,
proszę, o swoich ulubionych miejscach.

KIWI: Historia jest dosyć ciekawa, bo cała moja rodzina od strony Ormiańskiej przeprowadziła
się bardzo szybko do sąsiedniego i dosyć podobnego kulturowo kraju, czyli Gruzji.
Przez to głównie moje podróże i odwiedziny bliskich były skierowane właśnie tam.
Niestety do Armenii nadal nie udało mi się pojechać, ale jest to na szczycie mojej
listy podróżniczej, więc jeszcze kiedyś Wam opowiem.

MM: Czy z którymś miejscem w Polsce, prócz Krakowa, w którym mieszkasz, jesteś silnie
związana? Do którego lubisz najbardziej wracać?

KIWI: Jestem jedną z tych osób, które jak tylko mogą, to uciekają z miasta, żeby
pobyć trochę pośród natury. Moje serce skradły kiedyś Mazury i tak już zostało. 
A żeby było jeszcze ciekawiej, niech to będą Mazury z perspektywy kajaka.

MM: Czy jesteś silnie związana z kulturą ormiańską? Jakie najciekawsze cechy różniące
się od Polski posiada Armenia?

KIWI: Tak, jak wspominałam część mojej rodziny bardzo szybko przeprowadziła się 
do Gruzji, więc jestem w stanie więcej powiedzieć o tamtej kulturze i myślę, że 
ma wiele wspólnych cech z kulturą ormiańską. Na pewno są to bardzo ciepli i wrażliwi
ludzie. Również bardzo rodzinni i gościnni, można to zauważyć na każdym kroku będąc
w Gruzji. No i przede wszystkim trzeba wspomnieć o tym, że uwielbiają dobrze zjeść.
Biesiady do rana z zastawionym stołem to zdecydowanie gruziński standard. Czy to
cechy różniące się od cech Polaków, tego może nie będę oceniać.

MM: Tworzysz muzykę tylko po polsku czy również próbujesz swoich sił w innym języku?

KIWI: Właściwie to dopiero od niedawna próbuję swoich sił w języku polskim. Zawsze
był to język angielski, a pisanie po polsku wydawało mi się trudne i obnażające.
Nie wiem jak to się stało, ale chyba coś pękło i teraz, gdy siadam do kartki, to
automatycznie wylewa się ze mnie polski tekst. Oczywiście nie znaczy to, że w przyszłości
nie usłyszycie nic po angielsku.

MM: Jak odnaleźliście się z braćmi Sarapata, którzy wyprodukowali Twój debiutancki
singiel?

KIWI: Chłopaków kojarzyłam już wcześniej z Krakowa. Natomiast do współpracy nad 
moim materiałem doszło po tym, jak napisałam na grupie FB, że szukam kogoś, kto 
ujarzmi i dopieści moje kompozycje. Chłopcy zgłosili się i pozamiatali.

MM: Masz wykształcenie muzyczne, czy tylko pasja doprowadziła Cię do tworzenia własnego
materiału?

KIWI: Skończyłam I stopień w klasie fortepianu. Chodziłam też przez chwilę do Krakowskiej
Szkoły Jazzu i Muzyki Rozrywkowej.

MM: Jakie masz plany muzyczne po wydaniu singla „Zatraceni”?

KIWI: Szykuję EPkę. Nie mogę jeszcze zdradzić konkretnej daty, ale zbliża się też
drugi singiel, więc bądźcie czujni. Powiem tylko tyle: będzie mocniej.
