Czy czytałeś/czytałaś ostatnio książkę, która Cię zaskoczyła? W moim przypadku była to lektura powieści „Kradzież” Ann-Helén Laestadius.Nie spodziewałam się tak mocnej i poruszającej treści. Pozostawiła mnie ze smutkiem i poczuciem wielkiej niesprawiedliwości, ale nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Zapraszam do recenzji!
Intensywna i poruszająca. Taka właśnie jest „Kradzież”. Fabuła jest fikcją, jednak czerpie mocno z doświadczeń autorki Ann- Helén Laestadius. W pisarce tej płynie krew Saamów i to właśnie o ich tożsamości, kulturze, a także bolesnej dyskryminacji przez szwedzką społeczność traktuje powieść. Kluczowym wątkiem w książce są zbrodnie popełniane na reniferach – uwielbianych przez Saamów zwierzętach. I tutaj pisarka odniosła się do faktów. Przestudiowała bowiem policyjne dokumenty o zabitych lub rannych reniferach. To wszystko sprawiło, że powstała wstrząsająca analiza rasizmu, izolacji, ignorancji ze strony służb, ale nie tylko. To też studium ludzkich postaw i osobowości. Takich, których życie w określonym środowisku potrafi wewnętrznie zniszczyć, ale też takich, które odbudowują się po traumie.
Perspektywa dziecka
W świat powieści wkraczamy wraz z główną bohaterką książki – Elsą, która należy do społeczności Saamów. Przyznaję, że bardzo lubię taki zabieg w literaturze – gdy śledzimy dorastanie postaci- od dzieciństwa po dorosłość. Ann-Helén Laestadius zrobiła to znakomicie. Elsa zdecydowanie wyróżnia się charakterem już jako dziecko. W jej niewinną i naiwną rzeczywistość wkracza okrucieństwo, odrzucenie. Dziewczynka szuka ukojenia, kotwicy zapewniającej bezpieczeństwo w rodzinie, przyjaciołach. Bolesne wydarzenia kształtują jej waleczność. Powodują, że jako dorosła osoba nie może i nie chce przymykać oko na zbrodnie, które wyrządzane są reniferom, a przez to także Saamom. Elsa jest bardzo ciekawie zbudowaną postacią. I nie tylko ona. Bohaterowie powieści to mocny punkt historii. Wielowymiarowi, walczący z własnymi demonami, kochający i cierpiący równie mocno. Takim bohaterom łatwo jest kibicować całym sercem. Mnie przekonali w pełni.
Gorzki smak dorosłości
Druga część książki przedstawia dorosłe życie Elsy. I tutaj Ann-Helén Laestadius nie daje bohaterce żadnej taryfy ulgowej. Kobietę co rusz spotykają trudności, wyzwania. Sytuacja właściwie się nie zmienia. Policja cały czas ignoruje zgłoszenie dotyczące bestialskich napadów na renifery.
Bardzo interesujące jest to, że autorka od samego początku wskazuje konkretnych oprawców. Czytelnicy wiedzą kto za tym stoi. Dramatyczne rozwiązanie sytuacji wydaje się być nieuniknione. Czy przyniesie ono oczyszczenie, czy wręcz przeciwnie? O tym przekonajcie się sami. Bardzo Was do tego zachęcam.
Atuty powieści
Jednym z największych walorów powieści jest to, że autorka zaprasza czytelników do świata Saamów. Możliwość poznania ich kultury, zwyczajów, tożsamości, języka była dla mnie cennym doświadczeniem.Ten aspekt książki w połączeniu z poruszającą historią oraz świetnie wykreowanymi postaciami, sprawia, że „Kradzież” jest bardzo wartościową lekturą.
Czy coś mi zgrzytało w powieści? Przyznaję, że momentami przytłaczała mnie ciężka atmosfera lektury, to, że bohaterowie cały czas mieli pod górkę. To sprawiało, że w książce brakowało nieco lekkości, oddechu. Ten niewielki minus, nie zmienia jednak mojej opinii, że „Kradzież” to powieść po którą zdecydowanie warto sięgnąć. Ogromnie polecam!
