„Nieznajomi” Izabeli Janiszewskiej to opowieść o Grecie, ilustratorce książek dla dzieci, kobiecie samotnej, która po rozwodzie wychowuje syna- jedynaka i wydawałoby się, osobie prowadzącej spokojną egzystencję, ale tylko do czasu. Czyli do momentu, gdy do domu stojącego po sąsiedzku wprowadza się starsze małżeństwo, niby sympatyczne, ale za pozorami tej życzliwości kryje się jakiś fałsz. Greta postanawia rozgryźć, co skrywa się za zamkniętymi drzwiami spokojnego na pozór domku.
Początek historii średnio do mnie przemówił, zanim dałam się porwać opowieści musiałam przebrać przez kilkadziesiąt stron. Zawiązanie intrygi wydało mi się lekko naciąganie i niezbyt przekonywujące. Jednak kiedy minął już moment krytyczny, książka czytała się sama. Co prawda główna bohaterka mocno mnie irytowała, jednak- mimo wszystko- to jej kibicowałam podczas lektury. Jako osoba została nieźle przedstawiona, zresztą podobnie rzecz miała się z innymi postaciami. Nie wszystkie dało się lubić, ale taki zabieg moim zdaniem dobrze oddaje rzeczywistość i przysłużył się treści, tekst nie jest przesłodzony i wydaje się bardziej realny.
Jeżeli skupimy się na akcji, to kilka jej zwrotów bardzo mnie zaintrygowało. Jak wspomniałam, początek był lekko naciągnięty, potem już wydarzenia wydały mi się bardziej logiczne. Co prawda autorka zaserwowała czytelnikom kilka epizodów jednocześnie i nie do końca było wiadomo, co z czym się łączy oraz ilu jest sprawców, ale w perspektywie ogółu ta wielowątkowość wybroniła się całkiem dobrze.
Autorce udało się wytworzyć niepowtarzalny klimat, który przydawał lekturze smaczku i lekkiego niepokoju, szczególnie podczas niektórych scen, które zwodziły czytelnika na manowce. A było kilka takich chwil w „Nieznajomych”, kiedy coś pewnego zmieniało się diametralnie, tworząc zupełnie inną rzeczywistość.
Narracja w powieści prowadzona jest z perspektywy Grety, jedynie drobne fragmenty to monolog mężczyzny, który do samego końca nie jest stuprocentowo zdefiniowany, ale te fragmenty stanowią najbardziej klimatyczne kawałki „Nieznajomych”.
„Nieznajomi” to thriller psychologiczny z niewielkimi wstawkami obyczajowymi, które są konieczne do zbudowania tło dla głównego wątku. Można też doszukać się tu elementów kryminału, ale one także podporządkowane są wprowadzaniu napięcia niezbędnego w thrillerze. Wszystko to sprawia, iż lektura „Nieznajomych” jest bardzo interesująca. Ciekawa zagadka, dobrze poprowadzona akcja (nawet jeśli z lekkim potknięciem na początku), próby kilkakrotnego zmylenia czytelnika, logiczne rozwiązanie, barwni bohaterowie stanowią powody, dla których warto książkę przeczytać. A jeżeli dołożymy do tego ważkie tematy poruszone przez Janiszewską, lektura „Nieznajomych” będzie jeszcze bardziej wielowymiarowa i angażująca, skłaniająca nie tylko do śledzenia fabuły, lecz także do refleksji nad ludzkimi relacjami i skrywanymi emocjami.
