Akcja powieści „Klepsydra Kremla” Pitera O’Bragi rozgrywa się na przestrzeni kilkudziesięciu lat, zaczyna się pod koniec lat siedemdziesiątych, kiedy to powieściowy polski naukowiec przeprowadza badania nad bronią jądrową, które zwracają na siebie uwagę obcych mocarstw.  Rozpoczęła się rozgrywka, która- z przerwami- trwała aż do roku 2022.

„Klepsydra Kremla” to powieść sensacyjna. Dodałabym typowa, ale moim zdaniem wcale taka nie jest. Owszem, akcja pędzi nieustannie do przodu, ciągle dochodzi do coraz nowych casusów, nie ma czasu na opisy monotonii życia codziennego. Jednak powieść nie ogranicza się do incydentów sensacyjnych, pod którymi ja rozumiem typowe mordobicia lub inne akty przemocy. Co więcej, tego typu epizodów jest mało. Zamiast tego książka posiada spójną, bardzo wyrafinowaną intrygę, wokół której zbudowana jest cała akcja. Owszem, jest wiele scen, w których walczą lub giną bohaterowie, ale po pierwsze- autor nie skupia się na makabrycznych szczegółach, a po drugie- sceny te są całkiem uzasadnione i istotne dla powieści.

Przez ponad 650 stron powieści przewija się ogromna plejada postaci. Kilku z nich można rozpoznać z kart historii, reszta stanowi wytwór wyobraźni pisarza. Nie jestem miłośniczką zbytnich „szaleństw” historycznych postaci i dlatego bardzo podobało mi się, iż autor zachował wielki umiar i dystans wprowadzając je na strony powieści. Za to mógł pozwolić sobie na większą swobodę w tworzeniu postaci fikcyjnych. Jak wspomniałam jest ich cała rzesza, jednak są tak zróżnicowani, iż nie miałam problemu z zapamiętaniem czy rozróżnieniem którejkolwiek. I tutaj także podobał mi się zabieg autora: wprowadził bohaterów z krwi i kości, ze słabościami, wadami i zaletami, którzy czasem budzą sympatię, a  innym razem potrafią irytować. Wyjątkowo w tej powieści nie było postaci, którą można byłoby uznać za głównego bohatera, jego rolę spełniał w tym przypadku przedmiot.    

„Klepsydra Kremla” to powieść mocno zahaczająca o politykę. Sięgałam po nią- przyznaję- z obawą, że poczuję znużenie tematem. Na szczęście moje obawy okazały się zupełnie bezpodstawne. Powieść wciąga, powiedziałabym wręcz: wsysa czytelnika. I tak naprawdę nie wiem, co jest tego przyczyną-: niecodzienna intryga czy może niesamowity sposób komunikowania się autora z odbiorcą.

Bardzo ciekawie czytało mi się początek powieści, kiedy akcja toczyła się w czasach komunistycznych. Klimat polityczny był bardzo autentyczny w odbiorze. Nie mam oczywiście nic do zarzucenia i późniejszym czasom, ten początek jednak zrobił na mnie największe wrażenie.

Pozytywnie oceniam także język powieści. Prosty, ale jednak literacki. Łatwy w odbiorze. To, na punkcie czego jestem bardzo przewrażliwiona, czyli wulgaryzmy, trafiały się, jednak nie raziły na tle całości. Mogłam uznać ich użycie za uzasadnione, bo jednak związane z językiem.

Podsumowując uważam „Klepsydrę Kremla” za bardzo udaną powieść. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Pitera O’Bragi, ale chętnie zapoznam się z innymi powieściami autora. Pomimo, iż powieść zaliczona została do gatunku, który do moich ulubionych nie należy, cieszę się, że po nią sięgnęłam. Sama zaś bardziej niż sensacją nazwałabym „Klepsydrę…” thrillerem politycznym z elementami sensacji i kryminału. Tak, tak, dochodzenie, śledztwo, przesłuchania czy poszukiwania odpowiedzi także zajmują wiele miejsca na stronach powieści. I chyba to wymieszanie gatunku w połączeniu z dobrze skonstruowaną fabułą, ciekawą intrygą i nietuzinkowymi bohaterami sprawiło, że lektura była tak wciągająca i ciekawa. Polecam powieść wszystkim, którzy lubią wspomniane gatunki oraz chociaż trochę interesują się historią, szczególnie tą najnowszą. Na pewno się nie zawiodą.