Wyobraź sobie, że stajesz w tłumie dzieci na „święcie”, czekając na swój los. W tym dniu odłamek zostanie pobrany z twojej czaszki, ale czeka cię nie tylko ból. Twój fragment kości ożywi magiczne konstrukty służące Cesarzowi, a ty będziesz powoli umierać, nieważny trybik w mechanizmie Imperium. Jednak nie wszyscy akceptują tę rzeczywistość.
Świetny debiut
Zapadłem głęboko w świat przedstawiony przez Andreę Stewart w jej debiutanckiej powieści „Córka Kości”. Ta historia, opisana na okładce jako odmowa akceptacji brutalnej rzeczywistości, rzeczywiście żyje i oddycha tym niezwykłym światem, gdzie ludzkie kości są źródłem magicznej energii. Ta sugestywna sceneria, malująca wizję powszechnego oddania części siebie dla potężnych konstruktów, jest tylko wierzchołkiem góry lodowej w tej fantastycznej opowieści.
Książka, która szanuje inteligencję czytelnika
Stewart, poprzez swoich bohaterów – Lin, cesarską córkę, i Jovisa, przemytnika, przywołuje wielowymiarowy świat, który wciąga i porusza od pierwszych stron. Narracja w pierwszoosobowej formie, doskonale oddaje wyjątkowość postaci i ich złożone charaktery. Rozdziały poświęcone tej dwójce autorka uzupełnia prezentując losy kilku innych postaci, już z perspektywy trzeciej osoby. Stewart zręcznie układa fabułę i misternie splata losy bohaterów. Zauważalne było, że każdy wątek, każdy dialog i każda scena ma swoje uzasadnienie w całości historii. Nic nie dzieje się bez powodu, a to szanuje inteligencję czytelnika, pozwalając mu zgłębiać historię w pełni. I co ciekawe postacie myślą nad konsekwencjami swoich działań, co w gatunku fantasy nie jest rzeczą oczywistą. Mocno rozbudowany świat, gdzie magia napędzana fragmentami kości, tworzy konstrukty wiernie służące władzy, pozostaje w pamięci na długo.
Kilka niedociągnięć
Jest to debiut, który przykuwa uwagę, łączący zgrabnie elementy polityczne, emocjonalne, oraz niezwykłe motywy magii. Jednakże, w trakcie czytania momentami można było zauważyć, że Stewart nie jest doświadczoną pisarką. Pewne zwroty czy konstrukcje zdaniowe powtarzały się zbyt często, co mogło nieco drażnić, ale nie na tyle, aby zepsuć czytelnicze doznania. Niektóre fragmenty fabuły mogłyby być bardziej rozbudowane, momentami też sama historia była zbyt przewidywalna. Sam mechanizm magii, który choć ciekawy, też nie został w pełni wykorzystany.
Podsumowanie
Mimo tych niewielkich mankamentów, „Córka Kości” jest lekturą, która wciąga, trzyma w napięciu i dostarcza niezapomnianych wrażeń. To historia, w której nic nie jest przypadkowe, a każdy wątek i wydarzenie ma swoje znaczenie, a kolejne części sagi mogą rozwinąć świat jeszcze bardziej. Oryginalność tego świata i sposób, w jaki autorka przedstawia konflikty i relacje pomiędzy postaciami, z pewnością przyciągną zarówno miłośników klasycznego fantasy, jak i tych, którzy szukają nowych, niekonwencjonalnych opowieści.
Super!