Wielki artysta
Jan Nowicki był wybitnym polskim aktorem, urodzonym 5 listopada 1939 roku w Kowalu, małym miasteczku województwie kujawsko-pomorskim. Jego wszechstronność aktorska sprawiała, że uwielbiałem oglądać go w różnorodnych rolach filmowych, takich jak w klasycznych produkcjach „Sanatorium pod Klepsydrą”, czy wymieniony w tytule książki „Wielki Szu” Jego talent scenicznego wyrazu był niezaprzeczalny, zarówno na dużym ekranie, jak i na deskach teatru, gdzie zapierał dech w piersiach swoim aktorstwem. Sam najbardziej dumny był ze swoich książek. Uważał, że aktorem może być każdy, a prawdziwych pisarzy jest niewielu. Nikt tak nie uwodził słowem jak on. Był ikoną kina polskiego, która na zawsze pozostanie w mojej pamięci jako niezapomniany artysta o niezrównanej charyzmie i talencie.
Żyć jak Wielki Szu – Opowieść O Janie Nowickim
Beata Biały w swojej książce „Żyć jak Wielki Szu. Biografia Jana Nowickieog” przekazuje niezwykły portret aktora, opierając się na rozmowach z jego bliskimi oraz swoich własnych wspomnieniach. Ta biografia jest jak podróż przez życie Nowickiego, gdzie przemyca się jego dusza, wyrażona nie tylko przez relacje z innymi, ale również przez zapiski, które jako pisarz przelał na kartki książek.
Gdy zaczynałem czytać tę biografię, uderzyło mnie, jak doskonale autorka operuje słowem. Beata Biały umiejętnie prowadzi historię i wplata wypowiedzi Nowickiego i jego bliskich, co sprawia, że lektura nabiera niezwykłej głębi. To nie jest sucha relacja faktów jak w encyklopedii, co często przytrafia się innym biografiom. Tutaj skupiono się na człowieku za kulisami, na jego filozofii życiowej, relacjach z przyrodą i bliskimi.
Lekki niedosyt
Jednakże jako entuzjasta twórczości Jana Nowickiego, odczułem pewien niedosyt. Brakuje tu głębszego spojrzenia na proces powstawania filmów, wpływ aktora na ich kształtowanie się, szczegółów dotyczących występów teatralnych oraz innych smaczków związanych z jego pracą artystyczną. Być może mogłoby to uzupełnić obraz tego wyjątkowego człowieka. Sporo miejsca poświęcono za to powstawaniu jego wierszy, felietonów oraz książek, w końcu to dawało mu prawdziwe szczęście.
Nie mogę również nie zauważyć, że w książce Nowicki często jest przedstawiany niemalże jako postać bez skazy, a jego wady są bagatelizowane. Jednak jestem w stanie to zrozumieć, gdyż autorka, podobnie jak ja, jest wielką fanką aktora. W efekcie niekiedy brakuje tutaj pełnego obrazu Nowickiego włącznie z jego niedoskonałościami.
Podsumowanie
Dla wszystkich, którzy pragną poznać zarówno świetne strony jak i te mniej pochlebne Jana Nowickiego, ta biografia może nie spełnić oczekiwań w pełni. Jednak dla mnie jako wielbiciela jego twórczości, lektura była niezwykle satysfakcjonująca i dostarczyła mnóstwo przyjemności. Warto jednak zachować świadomość, że książka ta nie ukazuje wszystkich aspektów życia i osobowości tego wyjątkowego artysty.
