„Diuna. Powieść graficzna. Księga 3. Prorok.” [RECENZJA]

„Diuna. Powieść graficzna. Księga 3. Prorok.” to znakomite zakończenie pierwszej części  kultowej serii Franka Herberta w formie graficznej. 

Trzeci tom powieści graficznej „Diuny” został wydany nakładem Domu Wykładniczego Rebis. Brian Herbert, najstarszy syn Franka Herberta wraz z Kevinem J. Andersonem (cykl „Z archiwum X”, „Gwiezdne Wojny”) kontynuują dzieło mistrza literatury science-fiction oraz twórcy kultowych „Kronik Diuny”.

Za ilustracje w 3. księdze powieści graficznej „Diuny” odpowiadają:

Raul Allen – hiszpański grafik i reżyser, który ma na koncie współpracę z Quentinem Tarantino, „Rolling Stone” czy „New York Times”, a także z Marvel Comics, Alianta i DC Comics.

Patricia Martin – hiszpańska literniczka, twórczyni komiksów i ilustratorka. Wielokrotnie nominowana była do prestiżowej nagrody Harveya. Brała udział w tworzeniu „Wonder Woman” (wraz z Steve’em Orlando).

Bill Sienkiewicz – amerykański grafik i twórca komiksów. Laureat nagrody Eisnera oraz nominowany do nagrody Emmy. Uznany za zmodernizowanie stylu i ilustracji komiksów oraz powieści graficznych (zwłaszcza dla DC Comics i Marvel Comics). Autor komiksowej adaptacji filmu „Diuna” (1984) Davida Lyncha.

Największym plusem powieści graficznej „Diuny” jest możliwość odczytania dzieła Franka Herberta  w nowy, oryginalny sposób. I nie mam tu na myśli jedynie samej formy przełożenia tekstu na rysunek, a raczej doskonałe uzupełnienie oryginalnej powieści. W „Diuna. Powieść graficzna. Księga 3. Prorok.” otrzymujemy bowiem sceny, które nie zostały bezpośrednio przedstawione przez F. Herberta, a dzięki którym fabuła zyskuje na upłynnieniu toku wydarzeń. Brian Herbert i Kevin J. Anderson zdecydowali się na ujęcie bezpośrednich punktów widzenia niektórych postaci, jak np. Chani, Alii i barona Vladimira Harkonnena. Dzięki poznaniu ich myśli i planów czytelnik zaintrygowany pragnie śledzić dalszy rozwój wydarzeń.

Istotnym walorem „Diuny. Powieści graficznej. Księgi 3. Prorok.” jest wierność oryginałowi, co nie musiało być wcale tak oczywiste, zważając na fakt popularności filmów Dennisa Villeneuve’a („Diuna”, „Diuna. Część druga.”). Scenariusz filmowy pominął kilka znaczących wydarzeń i postaci, które zdecydowanie stanowiły ważny aspekt w powieści mając m.in. wpływ na zachowanie i losy bohaterów. Ilustratorzy Raul Allen, Patricia Martin i Bill Sienkiewicz, nie sugerowali się wyglądem aktorów odgrywających role zarówno w filmach Villeneuve’a, jak i Davida Lyncha („Diuna”, 1984), a stworzyli postacie zbliżone do opisów F. Herberta, choć z nowoczesnym sznytem. Sama kreska powieści graficznej została wykonana znakomicie, a kolory idealnie oddały nastrój bohaterów i barwy Arrakis.

Jedynym moim zarzutem wobec trzeciego tomu powieści graficznej „Diuny” jest mało satysfakcjonujące przestawienie próby Wody Życia oraz pominięcie wydarzeń z Rabbanem Harkonnenem i jego pogoni za Fremenami.

Można powiedzieć, że „Diuna. Powieść graficzna. Księga 3. Prorok.” to esencja „Diuny” F. Herberta. Autorzy z poszanowaniem pierwowzoru stworzyli wizualną interpretację kultowego dzieła literatury science-fiction. Z pewnością jest to obowiązkowa pozycja dla każdego fana „Diuny”.