Jacek Piekiełko „Nieskazitelna” [Recenzja książki]

Jacek Piekiełko "Nieskazitelna"

Jacek Piekiełko „Nieskazitelna” wyd. Skarpa Warszawska

Jacek PiekiełkoNieskazitelna” to thriller psychologiczny. Znajdziemy tutaj wiele intryg i śledztwo na własną rękę. Mamy też do czynienia z pokrętnymi i niestabilnymi charakterami bohaterów.

Autor książki przedstawia nam historię kobiety i mężczyzny, którzy mają dosyć podobne przeżycia z poprzednich lat swojego życia.

Jacek PiekiełkoNieskazitelna

Jacek Piekiełko „Nieskazitelna” wyd. Skarpa Warszawska
Jacek Piekiełko „Nieskazitelna” wyd. Skarpa Warszawska

Magda jest rozbita emocjonalnie, próbuje się ciągle zabić. Adrian jest jej psychoterapeutą, który boryka się z demonami przeszłości. Są też Pątniccy, którzy trudnili się handlem dziećmi. W historii książki pojawia się również polityk, który nie ma czystego sumienia, zostaje porwany.

Książka Jacka Piekiełko, to fabuła pełna intrygi. Wiele w niej wątków kryminalnych i zagadkowych zwrotów akcji. Odnosi się wrażenie, że nie ma jasnych motywów,  żadnej ze zbrodni, która zostaje popełniona. Czytelnik musi się skupić nad treścią, żeby dokładnie powiązać fakty. To zapewne zaleta, bo przez cały czas, nie pojawia się żaden wątek, który by jasno sugerował, kto, za jakimi wydarzeniami stoi i jaką winę ponosi. Więc trzeba czytać do końca. Fabuła jest dosyć zawiła i zagadkowa, a taką lubią czytelnicy.

W książce czytamy o tym, jak może zachowywać się przestępca, jakie myśli chodzą mu po głowie, poznać nieustatkowany tryb jego myślenia. Chwiejność psychiczną.

Uświadamiamy sobie to, jak może na nasze całe życie, wpływać dzieciństwo. Szczególnie gdy są to traumatyczne przeżycia – śmierć bliskich. Uświadamiamy sobie, jak bardzo nie mamy wpływu na własny los, a co dopiero na los innych. Ludzie często ukrywają się przed prawdą, sami siebie próbują okłamywać. Lecz przychodzi taki moment, że muszą się ze samym sobą zmierzyć. Zmieniają się ich zachowania, myśli. Te elementy psychologiczne dominują w tej książce. Są dosyć mroczne tak, jak i sama fabuła. Czuje się podczas czytania „ciemną stronę życia i uczuć”.

Mamy tutaj wiele o depresji, a konkretniej całe zachowania ludzi, którzy są ofiarami tej choroby. Te aspekty zmuszają czytelnika w zagłębienie się w oblicze ludzi cierpiących na tę przypadłość. Daje nam to wiele, bo wyobrażamy sobie, jak się czuje, ktoś, komu w życiu się nie powiodło, był świadkiem makabrycznych wydarzeń, dręczą go koszmary.

Książka, to również forma powieści detektywistycznej. Bohaterowie, borykając się z własnymi demonami przeszłości, przeprowadzają dochodzenie wobec siebie i wydarzeń, których są świadkami.

„Nieskazitelna” nie należy do lektur łatwych, chociaż jest napisana dosyć dostępnym dla większości czytelników, językiem. Mamy tutaj do czynienia z cały czas toczącą się akcją. Autor do minimum sprowadził opisy wizualne np. terenów, obiektów i skupił się na dialogach i opisywaniu bieżących wydarzeń. Więc można by powiedzieć, nie bawi się w jakieś „malowanie pejzaży”. A to zapewne ucieszy tych czytelników, którzy wolą akcję.

Zauważamy tutaj wielowątkowość całej historii, wiele jest o traumie bohaterów, różnym ich widzeniu świata, o ludzkiej psychice. Czasem akcja jest trochę chaotyczna, dotyczy kilku elementów układanki naraz. Lecz to sprawia, że cała intryga jest interesująca, obejmuje większy obszar fabularny.

Pomimo tych wszystkich zalet thrillera psychologicznego, książka nie należy do jakiś wielkich w swoim gatunku. Oczywiście wciąga momentami i to bardzo, lecz czasem brakuje tutaj czegoś, co można by nazwać potocznie „wisienką na torcie”. Jednak miłośnicy gatunku nie pożałują spędzonego czasu. Sam osobiście przeczytałem książkę jednym tchem, i nie dlatego, że ktoś mnie poganiał, lecz po prostu wciągnęła mnie i nie warto było przestawać.

A czy Państwu się spodoba? To wiadomo, nie ode mnie zależy.

Emil Kowalski

 
Napisz komentarz

Adres e-mail nie będzie opublikowany i widoczny