Brendan Simms podjął się próby napisania kolejnego życiorysu Adolfa Hitlera. Do problemu podszedł jednak z zupełnie nowej, oryginalnej strony, mianowicie nie skupiał się na Hitlerze jako człowieku, mało w tej biografii jest faktów z prywatnego życia tego osobnika (przez usta, w tym przypadku klawisze nie chce mi przejąć słowo- człowiek). Brendan Simms podszedł do Hitlera jako polityka i właśnie rozwój jego myśli politycznej i poglądów przedstawił w swoim dziele zatytułowanym nader prosto: „Hitler”.
Biografia „Hitler” jest pokaźnym dziełkiem literackim, w którym pan Simms opisuje więc poglądy polityczne Hitlera i ich stopniowy rozwój od momentu, w którym zaczęły być one notowane i mogły przetrwać do naszych czasów, czyli od zakończenia Wielkiej Wojny, aż do końca, czyli śmierci dyktatora. Wcześniej tylko ogólnie przedstawił autor wypadki z życia tej postaci, tak, aby dać ogólny obraz omawianego osobnika. Dopiero, kiedy Hitler zajął się polityką, a potem doszedł do władzy, informacje zagęściły się. Można więc określić dzieło Brendana Simmsa jako historię człowieka- polityka.
Tom jest bardzo obszerny. Autor dokładnie prześledził koleje myśli politycznej omawianej postaci, jej rozwój, zmiany zachodzące na przestrzeni lat i stopniowo ujawniane opinii publicznej, dalej Simms omówił kolejne etapy zdobywania władzy, ludzi z otoczenia Hitlera oraz ich wzajemny wpływ.
Jak na pozycję literacką traktującą tak na poważny temat, styl pisarski Brendana Simmsa jest niesamowicie przystępny i lekki, aczkolwiek w żadnym razie nie jest infantylny. Książkę czyta się bardzo swobodnie, przy czym ze względu na nadmiar treści nie da się połykać setkami stron. Lektura wymaga spokoju i otwartego umysłu, ale też sprawia nie tylko przyjemność, ja czułam także sporą satysfakcję, że byłam w stanie pokonywać bez wysiłku kolejne rozdziały.
Jeżeli chodzi o treść autor wykonał kawał dobrej roboty. Podczas lektury czuje się, że pisarz ma za sobą ogrom przeanalizowanych dokumentów i innych źródeł, które były potrzebne, aby napisać takie dzieło. Widać też tutaj solidne podwaliny, nic nie jest domyślne, wszystko poparte dowodami i faktami, ogromną zaletą jest fakt, że autor nie wydaje opinii, przetacza istotne informacje, resztę pozostawia czytelnikowi.
Książka „Hitler” jest więc bardzo dobrym przykładem literatury faktu, w której czytelnik ma możliwość poznać Hitlera- polityka. Powyższa pozycja jest oparta na solidnych badaniach i oparta na ogromnej liczbie dokumentów historycznych, jest więc wiarygodnym źródłem informacji w omawianej kwestii. Jedyną maleńką wadą książki (w moim odczuciu oczywiście) było zbyt częste powtarzanie tytułów poprzedzonych słówkiem: przyszły, a wiec przyszły Führer, przyszły dyktator, itp. Ale cóż, życzyłabym, sobie, aby wszystkie czytane przeze mnie pozycje miały tylko takie wady.
