Raz na jakiś czas, z przypadku, oddolnie, z dala od koncernów muzycznych odbijających na taśmie, z gigantycznych foremek podobne do siebie gwiazdki co święcą jak im się zagra, pojawia się jednostka.
Przypomina o muzyce. Że jednak da się wykrzesać trochę prawdy, więcej serca niż prężenia się ku suchemu, niedającemu się już słuchać, własnemu obrazowi wymarzonej gdzieś, zaoceanicznej doskonałości.
Nita, tak nazywają się, łączący współczesne i korzenne brzmienia, muzycy. Jak piszą w wysłanym do redakcji mailu powstali z syntezy łódzkich i katowickich studentów, poszukiwaczy nowych doświadczeń, ale przede wszystkim są grupą przyjaciół. Czy da się to dosłyszeć pomiędzy dźwiękami?
Nie jest to kopia popularnych, radiowych, zmanierowanych po brzegi skompresowanych pod sufit, wrzeszczących do krwawiących już uszu, dźwięków. Za warstwę tekstową piosenki, którą poniżej mogą Państwo posłuchać, równie mocno uciekającą od mainstreamowej papki, odpowiedzialny jest (kłaniam się do stóp, jako miłośnik dobrego słowa) Michał Matejczuk.
Na Spotify i Youtube dostępne mamy dwa utwory zapowiadające nadchodzącą EP-kę.
I nieco ponad 500 subskrybcji. Ale nie na jej wielkości to wszystko polega, prawda?
