Piękna z zewnątrz, jeszcze piękniejsza w środku.
Książka Zofii Jurczak to doskonały przykład na to, jak opowiadać o Japonii — bez egzaltacji, ale z szacunkiem i pasją. Z dystansem, ale konkretnie. Treść przyciąga nie tylko fanów Kraju Kwitnącej Wiśni, ale każdego, kto choć raz poczuł fascynację odległą kulturą.
Już sama oprawa graficzna robi wrażenie — minimalistyczna, gładka okładka przyciąga oko, a wewnętrzna mapa Japonii to perełka, która zasługuje na osobne brawa.
W środku znajdziemy też zdjęcia — szkoda tylko, że jest ich tak mało i w wersji czarno-białej. Gdyby było ich więcej (i w kolorze!), książka byłaby niemal idealna.
Co znajdziemy w środku? Oto kilka smaczków:
• Czy Tokio naprawdę jest ładne i jaka kryje się za nim historia?
• Co najbardziej zaskakuje nowoprzybyłych turystów?
• Do których dzielnic warto się wybrać i w jakim celu?
• Czym jest syndrom Stendhala (serio, zaskakujące!)
• Kim jest japoński Mikol?
• I dlaczego temat toalet w Japonii zasługuje na osobny rozdział (z dużą dawką śmiechu — dosłownie KUPA śmiechu).
Autorka nie unika tematów mniej oczywistych — jest sporo o japońskim jedzeniu, zwyczajach, języku i historii. Pomimo że książka ma zaledwie 260 stron, dostajemy naprawdę solidną porcję wiedzy. Cieszy też obecność licznych odniesień do literatury i popkultury — bibliografia to prawdziwa kopalnia złota dla każdego, kto chce pogłębić temat.
To książka, do której z pewnością wrócę. Nie tylko dlatego, że świetnie się ją czyta, ale dlatego, że została napisana z miłością, wiedzą i humorem. Chwała pani za to, pani Zofio! Dobrze, że Japonia wygrała z Jamesem Bondem.
Zofia Jurczak – kulturoznawczyni (UJ), laureatka Stypendium Twórczego Miasta Krakowa, autorka strony podrozepokulturze.pl oraz książek krajoznawczych. Za „Kraków. Nieprzewodnik dla turystów i mieszkańców” dostała wyróżnienie Nagrody Magellana. Uzależniona od Japonii. Nie planuje odwyku.
Zachęcam do śledzenia autorki na Instagramie
