Wystawa Tildy Swinton „Ongoing” po raz pierwszy w Polsce.

Tej jesieni w Warszawie zostanie otwarta wyjątkowa wystawa „Tildy Swinton – Ongoing”. Ekspozycja będzie dostępna dla zwiedzających od 18 września 2026 roku do 17 stycznia 2027 roku.

Tilda Swinton to laureatka Oscara, BAFTY i wielu prestiżowych nagród filmowych. Ukończyła studia na Uniwersytecie Cambridge, na wydziale nauk społecznych i politycznych. Po studiach krótko grała w teatrze (m.in. w legendarnym The Royal Shakespeare Company), a po poznaniu Dereka Jarmana całkowicie zanurzyła się w świat filmu. Od ponad czterech dekad pozostaje jedną z najbardziej wyrazistych osobowości współczesnego kina, współpracując z twórcami takimi jak Wes Anderson, Sally Potter, Lynne Ramsay, Jim Jarmusch, Pedro Almodóvar, Joanna Hogg czy Luca Guadagnino.

Kuratorowana przez samą artystkę, wcześniej pokazywana w Amsterdamie i Atenach, wystawa „Ongoing” skupia się na ponad 40 latach relacji i współprac Swinton z artystami: Pedro Almodóvarem, Luką Guadagninem, Jimem Jarmuschem, Joanną Hogg, Derekiem Jarmanem, Timem Walkerem, Olivierem Saillardem i Apichatpongiem Weerasethakulem.

Na wystawie będzie można zobaczyć filmy, fotografie, instalacje, prywatne archiwa, kostiumy i prace przygotowane specjalnie na potrzeby Ongoing. Między innymi biograficzną garderobę Swinton, rekonstrukcję jej londyńskiego mieszkania z lat 80. i osobną prezentację poświęconą performance’owi „The Maybe”, w którym artystka spała w szklanej gablocie w Serpentine Gallery.

„Tilda Swinton – Ongoing” nie jest klasyczną retrospektywą ani biograficzną opowieścią o jednostce. To wystawa o twórczych relacjach, współpracy i wzajemnych inspiracjach artystki i otaczających ją osób. Punktem wyjścia wystawy jest przekonanie, że sztuka nigdy nie powstaje w izolacji, lecz rodzi się ze spotkania, dialogu, zaufania i wspólnego działania. Archiwalne materiały spotykają się tu z nowymi pracami przygotowanymi specjalnie na potrzeby projektu, a tytułowe Ongoing przypomina, że twórczość nie kończy się wraz z premierą filmu czy zamknięciem wystawy, lecz rozwija się w kolejnych spotkaniach, rozmowach i współpracach.

Wystawa wyróżnia się również skalą i perspektywą. To jedna z nielicznych na świecie tak rozbudowanych wystaw poświęconych jednej performerce i artystce filmowej, zbudowana nie wokół chronologii kariery, lecz wokół sieci twórczych relacji i współautorstwa prac. Zamiast biografii twórcy ekspozycji proponują opowieść o samym procesie tworzenia i o spotkaniach, które przez lata prowadziły do powstawania filmów, performansów i dzieł sztuki.