Miejsce akcji to Darłowo, a dokładnie jego port. Czas – 1949 rok, więc zaraz po zakończeniu drugiej Wojny Światowej. Z dworca PKP wychodzi dwójka dorosłych ludzi – Ronald Nowak, dziennikarz oraz Ewa Kniaziołęcka – magister historii sztuki.
Ronald zagaduje Ewę podczas spaceru i od razu można zobaczyć, że coś między nimi iskrzy.
Mężczyzna dba o dobre maniery i robi wrażenie na kobiecie. Zastanawia się on czy zostać w kraju, czy uciec na Zachód po odnalezieniu tryptyku Eryka Pomorskiego.
Opowieść o życiu tych dwojga jest rozłożona na kilka dni. Leopold Tyrmand zaciekawił mnie postaciami, które wykreował. Można czerpać w codziennym życiu ze sposobu podrywania i pewności siebie, jaką ma główny bohater. Bardzo pochwalam to, że autor nie skupił się na uczuciach i myślach jednej osoby, lecz ukazał uczucie Ewy i Ronalda z obu perspektyw. Oboje są niepewni czy aby druga osoba czuje to samo.
Autor postawił też na drugoplanową akcję – poznajemy kilka osób, które „towarzyszą” w życiu codziennym Ronalda i Ewy. Między innymi są to: właścicielka hotelu, w którym znaleźli się bohaterowie, proboszcz, służąca, makler okrętowy August Leter czy kapitan portu Stołyp. Tylko akurat w tym przypadku wątek z życiem osobistym drugoplanowych bohaterów oraz poszukiwanie tryptyku,
nie zrobiły na mnie wrażenia żadnego. Nie chcę tu mówić, że coś źle zostało nakreślone, ale nie zainteresował mnie ten temat i zdecydowanie wolałem się przyglądać Romanowi i Ewie, kibicując im, by zostali parą. A czy zostaną parą…? Tego już musicie się dowiedzieć po przeczytaniu 🙂
Darłowo to świetny wybór na ustawienie go jako miejsca akcji. Wątek z polskim morzem w tle pozwolił mi w myślach przejść do tego dobrego powietrza, które spotyka się na pomorzu. Umiliło to także czytanie tej powieści. Chociaż historia nie jest taka przyjemna jakby się mogło wydawać, ponieważ
wraz z zakończeniem wojny i utworzenia nowego systemu – komuny, zostają likwidowane prywatne sklepy, restauracje. Doprowadza to do zamętu w życie Polaków.
