„Blizna” to druga część kryminalnej trylogii Przemysława Żarskiego z Komisarzem Kreftem. Więcej ofiar, więcej zagadek oraz więcej emocji i wyczekiwania rozwikłania zagadki.
W nowy rok w pomieszczeniu gospodarczym znajdują się zwłoki kobiety. Niedaleko od miejsca zbrodni z niewiadomej przyczyny inna dziewczyna budzi się w rozbitym aucie policjanta Błażeja Urygi. Jak się tam znalazła? Kto i dlaczego chce wrobić w tę zbrodnię jednego z głównych bohaterów?
Druga część powieści powraca do przeszłości Roberta Krefta, dwadzieścia pięć lat wstecz. Opowiada o jego dzieciństwie, przyjaciołach oraz ich wspólnym sekrecie, który wychodzi na jaw, teraz, gdy dorosły już Robert ma szansę jako policjant rozwiązać zagadki sprzed lat.
Zaskoczyło mnie to, że nie dowiedziałem się kto i dlaczego postanowił wrobić Urygę w zabójstwa młodych kobiet. Ale dzięki temu mam spotęgowaną chęć sięgnięcia jak najszybciej po ostatnią część trylogii – „Cierń”, która jak widać po zakończeniu „Blizny”, jest odpowiedzią na wszystkie zadawane sobie pytania.
„Blizna” dotyka osobistej strony komisarza Krefta. Przybliża go do poznania prawdy o śmierci samobójczej jego matki, o traumie spowodowanej wstrząsającymi wydarzeniami z dzieciństwa. Jest takie powiedzenie, że „można palić za sobą mosty”, lecz w tym przypadku jak i w zapewne większości, czegoś takiego nie można zrobić. Wszystko, co zrobiliśmy i widzieliśmy kiedyś, może wrócić do nas w każdej chwili.
Przemysław Żarski idzie za ciosem i przyciąga czytelnika zostawiając go w niepewności i zastanowieniu. Już nie mogę się doczekać kiedy skończę ostatnią część i poznam prawdę tej historii.
