„Sztauwajery” Jaoanna Słowik – cięty język, krótkie i błyskotliwe dialogi, akcja, któa toczy się szybko, brak kwiecistych opisów i bezpośrednie ukazywanie całych wątków. To główne cechy tej opowieści, która można zaliczyć do obyczajowych z domieszką sensacji.